Get Adobe Flash player
Music Artists I like
Yann Tiersen, Clint Mansel, Antonio Vivaldi, Rammstein, A Perfect Circle, Led Zeppelin, Gabriel Fauré, Erik Satie, John Williams, Fryderyk Franciszek Chopin, Sergej Prokofjev, Pyotr Ilyich Tchaikovsky, Deep Purple, Metallica, Moby, Draconian, David Bowie, Daft Punk, Massive Attack, Enya, Muse, Björk, Alice in Chains, The Prodigy, Nirvana, Red Hot Chili Peppers, Guns ‘N’ Roses, AC/DC, Megadeth, Tool, Mortal Love, Mor Ve Ötesi, Godsmack and others.
Sites I like


Star Wars Rogue One: another worthless Hollywood cash-in

Yesterday, on 18 december 2016, I watched the latest Star Wars movie: Rogue One and… oh my God, what a crap! I don’t even know where to start. I really tried to like this movie so badly, but I just couldn’t. I’m quite a big Star Wars fan. Except the movies, I’m also following the so-called Star Wars Expanded Universe, which includes games (I’m playing the MMORPG SWTOR), novels (I liked the Darth Bane and Revan novels by Drew Karpyshyn as well as The Old Republic: Deceived by Paul S. Kemp), comics (I enjoyed the Star Wars – Knights of the Old Republic comics series by John Jackson Miller), series and more.

As I was going to watch The Force Awakens a year ago, I remember how the words “A long time ago in a galaxy far, far away…”, raised goose bumps and made my heartrate race. Although Rogue One still uses these words, it lacks the indispensable opening and rousing musical fanfare at the beginning that characterizes not only every Star Wars movie, but also the games, the series and even the audio-books. This is one of the reasons Rogue One didn’t transport me into the milieu created by George Lucas almost 40 years ago.

After The Force Awakens I was hoping the next movie would continue about the adventures of Rey, Finn, Poe and Luke Skywalker, however the events of Rogue One transpire before Episode IV: A New Hope. While Rogue One provides the answer to the unresolved question of how Princess Leia obtained the plans to the Death Star and presents a reasonable explanation for why the Empire’s ultimate weapon had such an easy-to-exploit flaw (something that has bothered Star Wars fans for years) it raises other, similar annoying questions like: Why did Galen Erso risk so much by sending a holo-message with his plan, but didn’t care to add the so crucial blue-print of his great design?

The cast of Rogue One was a disaster. Felicity Jones, the actress who played the main character Jyn Erso, was totally annoying. It seemed like she had the same expression on her face during the whole movie. The role of Jane Hawking in The Theory of Everything, suited her much better. But let’s not blame the cast, because the movie lacks of intriguing characters and doesn’t give us anyone to care about. The characters are one-dimensional and I didn’t feel any emotional connection with any of them. Sadly enough the only amusing one was the droid K-2SO. Previous droids such as R2-D2 and BB-8 were funny in a sweet way, however K2-SO is funny because he is an asshole. The rest of the gang is an assortment of clichés and in no character is that more obvious than in Jyn Erso. She is a hollow vessel and at no point does she make a choice. All this is at odds with how she is introduced as a tough survivor of the Imperial terror.

The story suffers from worthless dialogue. The script was boring. Especially in the beginning the movie jumps all over the place hastily, leaving no room for actual scenes. Personally I would have liked less dull action battles and better written characters. There were numerous mentions of the Force, but with no heart to them. There were only a few enjoyable moments. Rogue One is predictable from beginning to end. The finale is better, when Darth Vader shows up, but until that point you still don’t care about any of the characters or the plot. The planets and moons could have been developed with much more imagination!

Rogue One is entirely different than all the movies that have come before, but I don’t think this is a good thing. I went into this movie with an open mind. I only watched the trailer which kinda told me not to expect too much, yet I left feeling disappointed and angry realizing the fact that this was nothing but a cash-in film with no soul and no originality and that I was foolish enough to go and see it. At the end I was glad the 2,5 hours were finaly over and that I could go home and rest. This is not a worthy addition to the Star Wars universe and I wished they never made it!

Pi (1998)

Recently I watched the movie Pi and I found it quite impressive. Though a few scenes are seriously disturbing (I even had to look away a few times), there is no doubt only a great mind could have made such a work and I really enjoyed watching it.

It is obviously not a regular movie and therefore it cannot really be compared with any other movie or judged by the usual criteria. If you look that way, you will only find it confusing. I believe Pi is too individual and abstract for such an approach. One of the things that makes it special is the sound and editing. This gritty black&white cinematography creates a dark, creepy atmosphere that fits the madness and alienation. Even the light scenes are scary.

I think the movie raises great questions I often think about. The main theme I recognize in this movie is the deep drive to understand life (by reasoning and math) and the pain caused by the incapability to achieve that goal. It’s about the question whether it is worth exploring complexity, streching your mind and going to the edge of its limits, or even further and risking to lose it, to go mad and never come back. And also about the question whether a genious like Max is gifted or cursed… maybe both?


The soundtrack is truly amazing. Especially these tracks below:
Orbital – P.E.T.R.O.L.
Clint Mansel – Pi r^2
Massive Attack – Angel

Angel of Massive Attack is divine! But wait a minute… Clint Mansel? That name sounds familair… but of course! I just discovered interesting links. Lux Aeterna – one of the most haunting, depressing pieces of music – is a composition of Clint Mansel! One of my favorite soundtracks, though I never watched the movie Requiem for a Dream. My brother told me explicitly not to. No idea why, but I trust my brother. However since I just discovered who is the director of it… (Darren Aronofsky, the director of Pi :D) and Sean Gullette acts in it (he’s playing the main character in Pi), I am getting very curious. I saw a lot of very positive comments about it. Weird.

Anyhow, there’s another link: I did not know Clint Mansel made the wonderfull soundtrack for the movie Moon. And also the theme for The Imitation game, which I coincidentally watched one day before Pi. Amazing movie with such a moving story… though I don’t remember the soundtrack. I’ll check it out later. For now I am going to update my list of favorite soundtracks! What a coincidence to discover it like this… or is this no coincidence and there is a pattern? ;) :P

Another plus: thank to Pi I have a new hobby: Go! I’m studying it now and I really enjoy solving problems and playing it. I will probably post about it in the future in the gaming section. :)


Jedi – Sith

jedi sith joke

X-men movie collection

Dear makers of X-men movies,

Y U NO quit making new movies so I don’t have to upgrade my collection? It was such a nice collection (see picture below), but now I have to spend money buying the latest one and if I do I will not be able to formr a ‘X’ with the boxes anymore… ’cause there will be 6 of them. :( Have you ever thought about this problem with the boxes when you came with your ‘great idea’ making an other part, ha? Now I can not sleep, because I know there is something missing and I accuse you for this inconvenience. :(

x-men movies collection

Back to the Future and time travel (review)

Back to the Future
Yesterday I watched the first Back to the future movie again. I used to watch it with my older brother when I was about 7 years old and too young to understand everything. It was an awesome movie I really enjoyed, probably the greatest one about time travel, however, also full of paradoxes.

We see in the movie Marty and his siblings fading away on a picture after their mum falls in love with the in-the-past-travelled Marty instead of his father. They are fading away because Marty changed the past by getting hit by the car instead of his father and later by causing the musician injured so he couldn’t play the lovesong that made his parents kiss, marry, make kids. Marty is fading away while playing guitar and trying to fix everything. This seems logical, because he will not exist when the picture was taken – he will not be born. But if he was not born, how could he travel back in time and mess up the past which caused not being born?

What I am trying to make clear is that time travel like in this movie turns over cause and effect and makes no sense. It is not plausible that Marty succeeded to fix almost everything except his brother and sister don’t work at MC’Donalds and his father is actually not a loser. Choices we make have effects and these effects might cause other things happen and might have big consequences (butterfly-effect), but in the movie everything else expect the mentioned stayed pretty much the same.

Donnie Darko
‘Time travel’ in the movie Donnie Darko is more plausible to me, because (spoiler alert) the first universe collapses if an object or person travels through a wormhole and any change in the past occurs. The size of the change does not matter – there is a new timeline and you are not able to go to the same universe you came from.

But ok, we should not take the movie too serious, because if we do we can hardly enjoy any sience-fiction movie. Darth Vaders from Vulcan and those kind of stuff. It was funny. :D The movie is really fun. It is not the best movie, but probably one of the funniest ones I could watch over and over again and I can not wait to watch the second part again.


Zonder ook maar iets van te voren erover te lezen, dus zonder verwachtingen, begon ik aan deze film. Achteraf zeg ik poeh… Wat een bijzondere, mooie, op momenten hilarische, maar vooral heftige film.

Vanaf het eerste moment tot na de aftiteling zat ik als vastgespijkerd aan mijn stoel. Meeslepend! De film maakt de belofte uit Motorbreath, (een van mijn favoriete nummers van Metallica en tevens de soundtrack van de film) ‘it is going to take your breath away’ helemaal waar.

Na hem gezien te hebben bleef ik er nog een tijd mee bezig, zelfs in slaap vallen ging moeizaam. Ik ben nog steeds alles aan het laten bezinken en niet zo goed in staat om nu al in een recensie te verwoorden wat ik ervan vind, maar ik kan al wel zeggen dat ik het een waar meesterwerk vind en dat ik overweeg misschien zelfs een plek vrij zien te maken in mijn Top10.

Ook al is het verhaal wat voorspelbaar, toch weet de film te verassen/choqueren en bevat geen clichés waar ik me aan zou ergeren.

Mutant Chronicles – kill or die

De aanleiding voor het schrijven van deze tekst is de film Mutant Chronicles, die ik gisterenavond heb gezien. Ik denk, nee, ik weet het wel zeker dat ik nog nooit in mijn leven zoiets heb meegemaakt. Mijn broer en ik hadden twee films gehuurd en zouden korting krijgen als we er nog een derde bij namen. Er was niet veel tijd, dus hebben we zonder veel na te denken iets van de plank gepakt. Een enorme blunder, bleek achteraf.

Het verhaal in het kort. Er kwam ooit, lang geleden, ergens een “machine” vandaan. Daarin zitten afschuwelijke “mutanten” die de mensen op de meest gruwelijke manieren doden, waarbij zo veel mogelijk bloed (dat er heel nep en goedkoop uitziet) alle kanten op spuit. Meestal snijden ze iemands hoofd door het midden, soms een arm, soms een mens in twee helften en noem maar op. De mensen hebben deze mutanten een keer in het verleden verslagen en in de “machine” opgesloten die diep onder de grond is begraven.

Echter – mensen zijn oorlog gaan voeren precies op die plek waar dat ding is begraven en op die manier hebben ze de “machine” weer geactiveerd. Wat dom, wat dom, als we geen oorlog met elkaar hadden gevoerd en als we van elkaar hadden gehouden, zou het niet zo ver zijn gekomen. Het eerste half uur zie je dan niets anders dan hoe slecht de mutanten zijn en hoe ze de mensen afslachten. Vervolgens slepen ze de mensen over de grond de machine in (hebben ze geen karretje of zo, terwijl ze technologisch erg zijn ontwikkeld?) en gooien ze de lichamen in een gat, waar ook zij in mutanten veranderen. Met kogels kun je de mutanten niet doden, de mensen hebben geen schijn van kans…

Er gaat een reddingsteam naar de machine om een bom te plaatsen, ook al weten ze dat dit geen nut heeft. De machine heeft in het verleden de ergste natuurrampen overleeft. Toch gaan ze op missie. Doden, doden, doden, doden. Dat is alles wat je ziet, er is weinig afwisseling. Er is helemaal geen verhaal of doel van de film – geen boodschap of idee. De scènes zijn rommelig in elkaar gezet. De gebeurtenissen volgen elkaar niet logisch op of zijn absurd. Veel delen vervullen totaal geen functie in de film. De “humor” (er zijn een paar pogingen waarbij de personages proberen om grappig over te komen) is totaal onsmakelijk. De special effects zijn aardig voor de jaren 90, maar voor nu? Goedkope grafische amateur effecten!

Het einde is helemaal mooi. Er is slechts een man van het reddingsteam die nog leeft. Midden in een gevecht met een mutant, als alles verloren lijkt te zijn, ziet hij ineens op de grond een sleutel liggen, die in een gat past. Hij stopt de sleutel erin en alles komt goed. Leuk. Het hele probleem is opgelost en de machine verdwijnt.

Deze film is gewoon ziek. Puur leedvermaak. Wat is er nou leuk aan om twee uur lang naar al dat zinloze geweld te kijken als er geen boodschap achter zit? Zelfs de “making of” heb ik bekeken en die is net zo rommelig als de film zelf. Er is helemaal geen uitleg over hoe het idee tot stand is gekomen en wat het doel ervan is. Je ziet slechts hoe ze de actiescènes hebben gefilmd. De regisseur geeft zelfs kritiek op de film Star Wars en zegt elementen uit deze film te hebben verbeterd. OMFG! Hoe arrogant! Ik was nog geen Star Wars fan toen ik dit commentaar heb bekeken en had destijds slechts de eerste Star Wars film gezien, maar dit ging me toen al echt te ver. Deze rotszooi vergelijken met een klassieker.

De film heeft helemaal geen betekenis of diepgang en is geen minuut vermakelijk. Totaal waardeloos! Ik begrijp gewoon niet WAAROM iemand zoiets maakt. En toch merk ik dat de filmindustrie steeds meer van dit soort inhoudsloze martelfilms produceert. Een horrorfilm, daar is niets mis mee. Maar het moet toch wel iets van een verhaal of spanning hebben. 23 bijvoorbeeld is een sterke psychologische horror, geen seconde saai, verrassend en met een ijzersterk verhaal. Maar de meeste horrorrs zijn helaas alleen maar gebaseerd op zo veel en zo lang mogelijk martelen en hiervan zo veel mogelijk laten zien. Hoe brutaler en zieker, des te beter. En vooral de cover van de dvd-hoes zo opvallend mogelijk maken, zodat het beeld voor altijd op je netvlies gebrand blijft en je het hele leven achtervolgd. ZIEK!

Mocht er ooit iemand van jullie zo een pure martelfilm leuk vinden, mag hij/zij mijn vriendschap voor altijd vergeten. Ik kan er echt niet tegen.

September 2021
Me on Goodreads!
Shops I like
Bestel nu gratis en vrijblijvend de Large catalogus!

The Sting Online Shop

Inspirational people

Albert Einstein
A person who never made a mistake, never tried anything new.

~ Albert EinsteIn

Stephen Hawking
Although I cannot move and I have to speak through a computer, in my mind I am free.

~ Stephen Hawking

Mahatma Gandhi

You must be the change you want to see in the world.

~ Mahatma Ghandi

Hermann Hesse

Wenn wir einen Menschen hassen, so hassen wir in seinem Bild etwas, was in uns selber sitzt. Was nicht in uns selber ist, das regt uns nicht auf.

~ Hermann Hesse