De laatste weken heb ik heel wat meegemaakt. Vooral leuke dingen. Maar ze hebben ook heel veel energie geëist. Was het allemaal wel de moeite waard of toch té zwaar voor mijn gezondheid? Om te voorkomen dat dit één enorme tekst wordt, zal ik hem verdelen in drie delen. Waar zal ik mee beginnen…?!
(more…)

Ongeveer een jaar geleden ontdekte ik een geweldige online-winkel, Large (geweldig voor degenen die houden van kleding van allerlei merken, muziekbands, kleding in gothic-stijl, sierraden en nog veel meer), toen ik op zoek was naar een Metallica of AC/DC portemonnee (voor de verjaardag van mijn broer) en naar een T-shirt van een van deze bands voor meisjes, waar ik over droomde.

Ik bestelde meteen twee T-shirts voor mijzelf en daarvoor nog wat voor mijn broer en sindsdien sta ik er geregistreerd als klant. Dat betekent dat ik, net als van de H&M, een aantal keer per jaar thuis gratis een catalogus gestuurd krijg. Nu ben ik zelf helemaal geen gothictype, maar bepaalde dingen vind ik zo mooi, dat ik deze gewoon moest hebben. Het is helaas allemaal in het zwart, maar dat is nou eenmaal de kleur die het beste bij mij… grapje. Er waren geen andere kleuren, behalve bij een kledingstuk, maar die kleur vond ik niet mooi, dus heb ik nu 7 zwarte kledingstukken gekocht! :D Maar ik ga ze wel combineren met andere dingen, dus helemaal zwart wordt het niet.

Ik twijfelde een beetje over of het allemaal in echt ook zo uitzag als op de plaatjes hieronder. Ik heb 1 keer iets bij H&M besteld en dat was een enorme miskoop. Maar de twijfel is helemaal voor niets geweest. In tegendeel: ik heb alles gepast en alles zit perfect en staat zelfs leuker dan ik had verwacht.

Klik op de afbeeldingen om te vergroten…

En daar gaat al mijn spaargeld. Heb absoluut geen spijt. :)

De aanleiding voor het schrijven van deze tekst is de film Mutant Chronicles, die ik gisterenavond heb gezien. Ik denk dat ik nog nooit in mijn leven zoiets heb meegemaakt. Nee, ik weet het wel zeker. We hadden twee films gehuurd en zouden korting krijgen als we er nog een derde bij deden. Er was niet veel tijd, dus hebben we zonder veel na te denken zomaar iets van de plank gepakt. Een enorme blunder, bleek achteraf.
(more…)

Een van de mooiste dingen van het leven vind ik het zogenaamde “Eureka-gevoel”: het gevoel van eindeloos geluk en voldoening nadat je iets wat complex is, hebt begrepen.

Meestal word ik ermee overspoeld nadat ik een boek heb gelezen. Ik ben iemand die zich meer op de achtergrond houdt alles om zich heen observeert en dit vervolgens onthoudt. Of het nou om een gesprek, een tekst, gedrag of om iets anders gaat, dat maakt niet uit. Het lezen van een boek (of luisteren naar mensen) doe ik met heel veel aandacht: vaak onthoud ik kleine details, en ik maak tijdens het lezen veel aantekeningen en denk over elke zin na, ook al valt er soms nog geen touw aan vast te knopen. Mijn gegeugen is op zichzelf een raadsel – ik onthoud vaak “nutteloze” details en kan ze jaren later terughalen, terwijl iedereen deze al lang is vergeten. (altijd leuk, ik zie ze al vragend kijken hehe) Maar ik ben wel minder sociaal, dat is het nadeel. In ieder geval, mijn hoofd zit altijd vol met allerlei feiten waar ik niets mee kan.

Na het lezen van een boek, volgt er een periode waarin ik nadenk over de inhoud. Dat kan meerdere weken of maanden duren. Soms nog langer. Alles komt dan terug en ik begin dan bewust of onbewust allerlei verbanden te leggen. Het zijn er heel veel. Niet alleen in het boek zelf. Er zijn natuurlijk ook verbanden met andere boeken en met mijn eigen leven. Daarnaast zijn er zo veel verschillende invalshoeken om naar iets te kijken. En daar word ik soms gek van. Maar op een gegeven moment valt ineeens alles op zijn plaats. Elke zin, elk woord, krijgt ineens een functie, of de schrijver het met opzet heeft gedaan of niet. (waarschijnlijk niet in deze mate) Ineens is het hele plaatje compleet. Dat is het mooie aan literatuur of kunst – niet alleen de schrijver of maker ervan moet creatief zijn, maar ook (en misschien wel vooral) de lezer of degene die het bekijkt en erover nadenkt.

Absurdisme komt vaak terug in mijn dromen, net als bij de droom die ik in mijn vorige log beschreef. Dit Eureka-gevoel geeft voldoening, omdat op het moment van beleving ineens alles een zin en een plek krijgt. Niets in een droom, boek of op een schilderij is overbodig. Soms lijkt dat zo, omdat we het niet begrijpen, omdat we niet diep genoeg kijken. Omdat we niet ons best doen, we nemen de tijd niet om echt te kijken en re luisteren, maar natuurlijk ook omdat we erg beperkt zijn. Klopt dat? Het eureka-gevoel bevestigt het in ieder geval, maar of het echt zo is, tja… daar kun je over discusseren.
(more…)

NETVERSIE (bewerkt: 28.011.2010)

De uitzichtoze toekomst van Bosnië en Herzegovina

Sommigen van jullie weten waarschijnlijk al dat ik niet in Nederland ben geboren. Ik kom uit Bosnië Herzegovina en woon bijna 9 jaar in Nederland. De laatste tijd is Bosnië wel veel in het nieuws geweest. Vooral vanwege de vraag of het over een paar jaar tot de Europese Unie gaat toetreden. Helaas blijkt dat de kans hierop niet zo groot is. De politieke en sociale situatie in Bosnië-Herzegovina is sinds de oorlog (1992-1995) nog niet zo slecht geweest als nu. En daar wil ik iets over vertellen.

Jullie hebben vast wel al iets over dit land gehoord. Het ligt in het zuidoosten van Europa. Vanaf de WOI tot begin jaren ‘90 was het een deelstaat van Joegoslavië o.l.v. Tito. Nadat hij in 1980 overleed, kwam er geen goede opvolger die de boel bij elkaar hield en langzaam, waardoot de tegenstellingen tussen de verschillende nationaliteiten steeds verder aan de oppervlakte kwamen. Bosnië is namelijk etnisch en religieus gemengd en kent meerdere bevolkingsgroepen. De grootste drie daarvan zijn: Bosnische moslims, katholieke Kroaten en orthodox-christelijke Serviërs.

Vanaf de jaren ’90 riepen steeds meer republieken de onafhankelijkheid uit. Tito’s eenheidsstaat Joegoslavië viel geleidelijk uit elkaar. In 1991 riepen de moslims met de Kroaten de onafhankelijkheid uit van Bosnië-Herzegovina (op grond van een referendum waarbij de meerderheid van de bevolking voor onafhankelijkheid gestemd) en wilden zich afscheiden van Joegoslavië. Bosnische Serviërs, gesteund door Servië, kwamen in verzet. Karadzić richtte de Republika Srpska in Bosnië op en begon met een etnische schoonmaak van de niet-Serviërs, waarbij hij steun kreeg van de Servische president Milosević, die was bezeten van de idee van een Groot-Servië. De oorlog duurde van 1992 tot 1995. Meer dan 100.000 mensen kwamen om het leven.

Pas na het bloedbad van Srebrenica en nadat de Bosnische en Kroatische troepen zich dreigden te bevrijden, pas toen grepen de westerse mogendheden o.l.v. de VS in en werd de vrede afgedwongen in het zogenaamde Akkoord van Dayton (1995). Het vredesakkoord zorgde destijds voor vrede, maar was eigenlijk niet voor een lange periode bedoeld. Bovendien maakten de VS grote constructiefouten. Een aantal daarvan zal ik noemen:

- Een van de belangrijkste afspraken was de terugkeer van verstoten en gevluchte burgers. Dit is echter nog steeds niet bereikt, aangezien veel oorlogsmisdadigers nog steeds vrij rondlopen en mensen niet met een veilig gevoel terug kunnen keren. In de deelrepubliek Srpska leefden vroeger veel Bosnische katholieken en moslims, maar zij zijn verdreven en mogen niet terugkeren, want daar worden ze bedreigd of gediscrimineerd.
- Het akkoord verdeelde de staat in twee entiteiten: de Moslim-Kroatische Federatie en de Servische Republiek.
- De grond is niet eerlijk verdeeld. Ondanks het aandeel van de Servische bevolking dat ongeveer 33% bedroeg, kreeg de Servische Republiek 49% van het grondgebied. De Moslim-Kroatische Federatie (waarvan het bevolingspercentage 67% bedroeg) kreeg slechts 51% van het grondgebied.
- De twee entiteiten staan recht tegenover elkaar, waardoor Bosnië vijftien jaar na de oorlog nog steeds geen functionerende nationale overheid heeft. Op landelijk niveau regeert een bestuur, waarin moslims, Kroaten en Serviërs zijn vertegenwoordigd. Nu bestaan er dus drie elites, die zich natuurlijk vooral bekommeren om hun eigen etnische groep. Bosnische moslims en Kroaten werken op papier samen, om sterker te staan tegenover het dominante Servië.
- De grondwet geeft ruimte voor nationalisten, dubieuze religieuze leiders en omgekochte politici die arme, machteloze mensen manipuleren.

De westerse landen hadden beter één Bosnische staat en één economische en politieke ruimte kunnen scheppen. Dayton’ is een constructiefout. De wensen en ideeën van de Bosniërs zelf zijn niet serieus genomen.

Wat je nu ziet gebeuren is dat nationalistische Serviërs ernaar streven om de Europese integratie van Bosnië tegen te houden, zodat hun Republiek zich uiteindelijk aan zou kunnen sluiten bij het moederland Servië.

De weg naar de EU loopt voor Bosnië via een herziening van de grondwet, want het genoemde compromis van Dayton blijkt, zoals ik al zei, niet voldoende voor de ontwikkeling van een democratische rechtsstaat. Maar bij de onderhandelingen, die worden gevoerd tussen Europeanen, Amerikanen en Bosnische leiders, reageert een aantal politici van de Servische deelrepubliek afwijzend. Het gaat met name om de minister-president van de Servische deelrepubliek, Milorad Dodik, die al voordat onderhandelingen waren begonnen heeft aangekondigd dat hij een nieuwe grondwet overbodig acht.

Het parlement van Bosnië moet een anti-corruptie-wet goedkeuren om van Brussel groen licht te krijgen voor een belangrijke afschaffing van de visumplicht voor burgers die naar de EU willen reizen. Beide entiteiten moeten het hierover eens worden. Maar Dodik en zijn volgelingen verhinderen deze wet, ook al is de absolute meerderheid van de parlementariërs er voor. Deze anticorruptie-wetgeving komt voor Dodik namelijk erg ongelegen, aangezien hij zelf in een aantal corruptieschandalen verwikkeld is.

De EU slaagt er blijkbaar niet in om een oplossing te vinden voor de conflicten in de Balkanlanden. Het beste voorbeeld hiervan is de versoepeling van de visumverplichtingen voor Servië. Van de burgers uit het voormalige Joegoslavië hebben vanaf 1 januari 2010 alleen nog de Bosnische moslims en de islamitische Kosovaren een visum nodig om de EU in te komen. Voor Bosnië geleden visumverplichtingen totdat er hervormingen worden doorgevoerd. Maar Kroaten die in Bosnië wonen, kunnen een Kroatisch passpoort krijgen, en aangezien er geen visumverplichting is voor Kroatië, kunnen zij zich vrij door de EU verplaatsen. Serviërs die in Bosnië wonen, kunnen uiteraard een Servisch passpoort krijgen en vanaf 1 januari kunnen zij ook zonder belemmeringen naar de EU.

De EU degradeert dus (blijkbaar) de moslims als tweederangsburgers, terwijl juist zij het meest getroffen zijn door de oorlog. En Servië wordt beloond, ook al houdt Dodik de Europese integratie van Bosnië tegen en ook al werkt Servië niet mee aan het uitleveren van oorlogsmisdadigers aan het Joegoslavië tribunaal in Den Haag.

In principe was het niet eens de boedoeling dat de visumverplichtingen van Servië worden afgeschaft voordat het land toetreedt tot de EU. Servië moest aan bepaalde eisen voldoen (die in een zogenaamd Associatieakkoord zijn opgenomen) en daarna zou het proces van toetreding tot de EU beginnen en zou het visumplicht vervallen. Maar, en daar komt de aap uit de mouw, de EU heeft de visumverplichtingen voor Servië eerder versoepelt dan ze eerst van plan was. Waarom dat? Waarschijnlijk omdat in de tijd van het besluit in Servië verkiezingen plaatsvonden, waarbij Serviërs konden kiezen tussen de pro-Europese president Boris Tadic, en de anti-Europese en meer op Rusland georiënteerde nationalist Tomislav Nikolic. Brussel wilde een positief signaal afgeven aan de Servische kiezer, door het visumvrij reizen voor Serviërs los te koppelen van het Associatieakkoord, ondanks het feit dat ze op deze manier indirect een heel volk discrimineren. Ik had gehoopt dat het visumvrij reizen voor Serviërs niet door zou gaan, omdat ze zo moeilijk doen over het accepteren van die anticorruptie-wet en ook over het uitleveren van oorlogsmisdadigers.

Dit hele proces heeft de Bosnische bevolking zeer onzeker gemaakt. Tot voor kort werd zelfs gesproken over de mogelijkheid van een nieuwe oorlog. De situatie is uitzichtloos en zeer frustrerend. De enige hoop op wat eenheid was twee maanden geleden gevestigd op het voetbalelftal dat voor het eerst in de geschiedenis kans maakte om mee te doen met het WK, maar ook dit is niet gelukt.

Vooral nu tijdens de economische crisis hebben de mensen die gemanipuleerd worden door corrupte regeringsleiders het nog moeilijker gekregen. De lonen van de gewone burger zijn omlaag gehaald, terwijl de lonen van de elite hetzelfde zijn gebleven. Als gevolg van de oorlog wonen één miljoen Bosniërs in het buitenland, op een bevolking van vier miljoen. (in Nederland 50000, bijna allemaal vluchtelingen) Vorig jaar hebben meer dan 80000 mensen hun baan verloren, buitenlandse investeerders blijven weg, van de beroepsbevolking is meer dan 40% werkloos, 20% leeft onder de armoedegrens. En zo zijn er nog duizenden voorbeelden te noemen die bevestigen dat het zo niet door kan gaan. Er moeten hervormingen plaatsvinden in de grondwet en de EU moet meer druk uitoefenen op de Servische Republiek om te voorkomen dat Bosnië-Herzegovina uit elkaar valt en de moslims daar weer de enige slachtoffers van zijn. Maar het lijkt wel alsof iedereen wacht tot het land daadwerkelijk instort en uit elkaar valt, in de hoop dat dan alles weer vanzelf op zijn pootjes terechtkomt.

Hierbij wil ik nog wel zeggen dat ik wel erg blij ben met de houding van Nederland t.o.v. dit probleem. Nederland heeft als enig EU-land laten zien dat ze zich weinig aantrekt van wat de rest van Europa vindt en dat dit allemaal eigenlijk niet deugd. Met name GroenLinks-Europarlementariër Marije Cornelissen en Maxime Verhagen, Nederlandse minister van buitenlandse zaken. Cornelissen is opgekomen voor de zwakkere groep en dat vind ik toch wel heel humaan van Nederland! Helaas hebben de andere landen zich niet zo heel veel van aangetrokken.

PS. Dit is het betoog dat ik maandag ga voordragen voor de klas voor het vak Nederlands. Ik hoop alvast op wat reacties, zodat ik eventueel wat dingen kan verbeteren. De titel heb ik gewoon erbij gezet voor de website. Ook denk ik eraan een soort poster te maken en aan het schoolbord te laten pakken.
PS. Betoog ging oke, maar natuurlijk heb ik wat foutjes gemaakt en vind ik het jammer dat ik bepaalde dingen niet, of ander heb gezegd. :( Maar goed, het is wel interessant geweest, hoop ik, al heb ik wel het gevoel dat de klas er weinig van heeft begrepen. En dan ben ik niet eens de diepte in gegaan. :)