Get Adobe Flash player
Music Artists I like
Yann Tiersen, Clint Mansel, Antonio Vivaldi, Rammstein, A Perfect Circle, Led Zeppelin, Gabriel Fauré, Erik Satie, John Williams, Fryderyk Franciszek Chopin, Sergej Prokofjev, Pyotr Ilyich Tchaikovsky, Deep Purple, Metallica, Moby, Draconian, David Bowie, Daft Punk, Massive Attack, Enya, Muse, Björk, Alice in Chains, The Prodigy, Nirvana, Red Hot Chili Peppers, Guns ‘N’ Roses, AC/DC, Megadeth, Tool, Mortal Love, Mor Ve Ötesi, Godsmack and others.
Sites I like

Author Archive

Star Wars RP



Story/setting by Nillanthir Zerati

Darth Veraduna (me)

Jurin iv Shâsot: Force-imbued Sith Sword

Jurin iv Shâsot, which in Sith language means Sea of passion, is the name of Darth Veraduna’s Force-imbued Sith Vibro-sword. (Darth Veraduna is a fictional character created by me for role-playing purposes as I’m a member of several Star Wars RP communities on Discord and IMVU.)

The blade is an ebony black as if darkened by an intense fire and slightly curved following an elegant katana-scimitar shape. It’s notched along the edge on the inside of the curve to give it a cruel appearance as well as allow the weapon to trap the swords or lightsabers of opponents. It retains a commanding aura of destruction and power. Small aspects of the sword’s appearance can be described as disturbing such as a strange visual effect upon it which makes it seem as if shadows pulse and ebb along its surface. Upon close inspection an engraving of Aurebesh script can be spotted on the hilt, naming the sword Jurin iv Shâsot. A faint tracery of intricate runes and sigils of evil power and arcane magic runs the length of the blade. The temperature and glow of the blade changes depending on Veraduna’s emotional state. If she is calm, the blade has a cool to icy feeling to the touch and a faint blue shimmer plays along its edges. If she’s passionate, the blade increases in temperature. Its sharp edge on the outside of the curve seems to glow hungrily with deep crimson when it’s wielded.

To protect her hands from injury, the guard of the hilt (the extended bar between the blade and grip) is covered in soft, black leather made of Arkanian dragon hide. To reduce the sword’s weight, the grip (the handle below the guard) is made of ebony wood. The same leather wrapped around the hilt provides a firm grip—the weapon will not slip in a hand slick with sweat or blood. It’s designed for use with one or two hands and therefore a relatively long katana grip. The pommel found at the bottom of the grip prevents the sword from slipping and is as well a decorative piece. It is made of a heavier metal and serves as a counterweight, allowing the blade to swing with greater force, improving its power and cutting ability. The sword’s pommel and guard are each set with a brilliant and fiery red Qixoni crystal.

Imbued with the Force, blades are preternaturally strong and sharp, being capable of cutting effortlessly through most materials with the exception of reinforced metals such as durasteel, which takes more effort. However, the handle of Veraduna’s sword contains a compact ultrasonic vibration generator which, combined with the weapon’s magnetic properties and with its attraction to the Force, can generate enough vibratory force in the form of a powerful energy field, allowing it to cut through any material with ease, including durasteel plating. Excess energy from the generator in this vibrosword is conducted directly through the blade.


The art of creating the Sith sword was a long and tedious one. The first swords Veraduna crafted were not as desired, however through the experience only mistakes can grant, will one end with the perfect sword.

Design. Prior to construction, Veraduna spent days with drawing and playing on paper with shapes, figuring out what she wanted her sword to look like, drawing inspiration from history based on research. The design was made on paper, then transferred to cardboard in its actual size and a mold for all parts.

Collecting materials. Most ores – a combination of rock sediments and iron-sand – from which the high carbon metals that she used to forge the blade of her sword were extracted, originate from a Force nexus on Korriban. Therefore, most atoms of it were already imbued by the Dark Side before the process of Sith Alchemy began.

Meditation. Wearing a Talisman of Concentration during all steps of preparation and construction of the blade, Veraduna isolated herself for days. She stepped into the alchemical apparatus and meditated for hours, using ancient techniques to strengthen her bond to the Dark Side as one has to be focused in mind, body and soul in order to influence the magic needed to grant the created weapon its invulnerability and ability to channel Force power within its crystalline/metal construct.

Rite of the Fire. As the bond was eventually strengthened enough, she prepared a fire. Using stored Force energy to increase its intensity and ferocity, the fire was imbued with the Dark Side, giving it the intensity needed to forge the blade of the sword as well as for smelting techniques.

Alloy. Through various metallurgical and arcane means (refining and smelting), a mixture of base and rare metals were extracted and transmuted into an alchemical alloy possessing an unusual affinity for Dark Side energies. It had similarities to Phrik alloy, a rare metallic compound that was one of only a few lightsaber-resistant substances known, used in the construction of extremely light and durable battle armor as well as melee weapons – an Arkanian invention of Doctor Gorman Vandrayk. Veraduna is an Arkanian Pureblood and Vandrayk that worked for her families company Adascorp during the Old Republic Era is one of her idols. Since ancient Sith Swords are heavy, Phrik seemed the perfect alternative as it is much lighter than metals such as durasteel, yet lightsaber-resistant similar to Echani cortosis-weaving. The Phrikite for her swords originates from Tatooinee, thus not from the well known Blood Moon aka Gromas 16.

The shape and hardness. Using the Force to mold the metal into the desired shape (the mold was a simple one, details would be forged later), the fire was used to melt it down, the Dark Side becoming once again ingrained into every molecule of silicon dioxide. For several days the blade was hammered, reformed and enhanced by submerging it in a trough of blood of her Master. Sealing herself in complete darkness for 24 hours, meditating, chanting and offering a sacrifice of greatest personal significance – the man she loved. During this ritual, Veraduna killed her beloved and plunged the blade into his blood, however unaware of the fact that due to their Force Bond, she’d die too.

In panic, Veraduna performed another ritual in which she slashed open her palms with a dagger to add her own blood and bound her Master’s evil spirit to the sword. Veraduna had to fight him once again in order to gain his approval to wield the sword that now served as his soul jar. The sword would try to knock her unconscious, but after a two hours fight she finally forced it to submit, using an ancient Sith technique called the Force Walk, allowing her to bind her Master’s Force ghost in order to utilize his strength.

After that, the sword was grinded with Svolten rhyolite to permanently sharpen it, quenched to lock the carbon molecules into a tight lattice network by rapidly cooling after heating up, tempered. The blade was pushed into the blistering heat, letting the metal grow red and hot before removing it and allowing it to cool, before putting it back into the flame when the blade dims to its normal color. She repeated this cycle for several hours without interruption and without harming the blade by this treatment, the Dark Side washing over it each time to give it the desired invulnerability and permanent razor edge it will possess for eternity. The blade was polished to a reflective surface. During the intense process of Sith Alchemy, Veraduna altered the blade’s molecular structure, making it stronger, sharper and a masterpiece of destruction permanently twisted by the Dark Side. Moreover she reversed its magnetic polarity, turning it into a high-temperature superconductor that could deflect blaster bolts and other particle weapons as if magnetically sealed.


A living weapon

The Sith Sword is named after Veraduna’s Master whose blood is used during the ritual to enhance it with the Dark Side. The blade speaks of the very strong and special, but also destructive Force-bond that was created between Veraduna and her Master, which was one of the reasons he abandoned her. Despite of that, the bond was never broken. Even though she wanted to, she could not break free from it and it would cause suffering and hate. Years later her Master came back and she killed him which almost resulted in her own death, because their bond was so strong that if one would die, the other would too.

Using his blood, Veraduna managed to bind his life force to the object so that his spirit could “live on” in the sword and her life was saved. However, the bond would remain through the sword and her Master’s “death” created an emptiness, a wound within herself. He died, but wasn not truly dead and she survived, but was not truly alive…

The Empathic Weapon does not talk, at least it cannot be heard with the ears, but it sounds its owners mind and reacts to the feelings of her and others. It has a mind of its own, knows her desires and is willing to help her. She does not simply wield it. She treats it as a person and uses it in dodging and slicing patterns so graceful it looks more like a dance than combat. Something that should be impossible for someone with lack of brute strength, as Sith Swords are relatively heavy. However, during combat it senses her intentions and acts like an extension of her body and mind, supporting her movements in fights with flawless synchronization.

Veraduna and her sword are bound to each other through the Force through a mystical ritual. If one is destroyed, so is the other. Only she can wield this personal weapon. If someone else would get hold of it and try to command it, the sword would work against them and possibly injure or kill them. In most cases they would be knocked unconscious by a large energy blast upon touching it. This also means that she can summon the weapon from anywhere at any time, even if it is far away at an unknown location, as the two share a link that allows one to call upon the other so losing the weapon is never an issue. In fact it is impossible to lose, no matter how much she would wish it gone.

It protects her, but at the same time, it reminds her of her pain, ensuring that she remains corrupted by the Dark Side of the Force, serving as a reminder and amplifier of her darkness. It also keeps her mind sharp as she has to be wary not to let it take over her body and mind. Part of the corrupted spirit of her Master lives in it so it’s likely to have some level of sentience as well as its own interests that might differ from hers and it is challenging to keep it in check as it doesn’t always fully surrender to her will without a fight. She has to ensure that the Sword doesn’t wield the wielder instead of the other way around. Weapons are made to hurt and kill, but this one seems to enjoy it and might try to manipulate her into it. So far she’s been able to control it and use its power to her own benefit by demonstrating her ability to remain in control of her own body through successfully resisting attempts to do things against her will. At times she wished she could get rid of the sword, even though it’s what makes her strong. Most significantly, the weapon serves as a focus for the Dark energies, amplifying her power and refining her control until she’d become a walking nexus of Dark Side power.

Star Wars Rogue One: another worthless Hollywood cash-in

Yesterday, on 18 december 2016, I watched the latest Star Wars movie: Rogue One and… oh my God, what a crap! I don’t even know where to start. I really tried to like this movie so badly, but I just couldn’t. I’m quite a big Star Wars fan. Except the movies, I’m also following the so-called Star Wars Expanded Universe, which includes games (I’m playing the MMORPG SWTOR), novels (I liked the Darth Bane and Revan novels by Drew Karpyshyn as well as The Old Republic: Deceived by Paul S. Kemp), comics (I enjoyed the Star Wars – Knights of the Old Republic comics series by John Jackson Miller), series and more.

As I was going to watch The Force Awakens a year ago, I remember how the words “A long time ago in a galaxy far, far away…”, raised goose bumps and made my heartrate race. Although Rogue One still uses these words, it lacks the indispensable opening and rousing musical fanfare at the beginning that characterizes not only every Star Wars movie, but also the games, the series and even the audio-books. This is one of the reasons Rogue One didn’t transport me into the milieu created by George Lucas almost 40 years ago.

After The Force Awakens I was hoping the next movie would continue about the adventures of Rey, Finn, Poe and Luke Skywalker, however the events of Rogue One transpire before Episode IV: A New Hope. While Rogue One provides the answer to the unresolved question of how Princess Leia obtained the plans to the Death Star and presents a reasonable explanation for why the Empire’s ultimate weapon had such an easy-to-exploit flaw (something that has bothered Star Wars fans for years) it raises other, similar annoying questions like: Why did Galen Erso risk so much by sending a holo-message with his plan, but didn’t care to add the so crucial blue-print of his great design?

The cast of Rogue One was a disaster. Felicity Jones, the actress who played the main character Jyn Erso, was totally annoying. It seemed like she had the same expression on her face during the whole movie. The role of Jane Hawking in The Theory of Everything, suited her much better. But let’s not blame the cast, because the movie lacks of intriguing characters and doesn’t give us anyone to care about. The characters are one-dimensional and I didn’t feel any emotional connection with any of them. Sadly enough the only amusing one was the droid K-2SO. Previous droids such as R2-D2 and BB-8 were funny in a sweet way, however K2-SO is funny because he is an asshole. The rest of the gang is an assortment of clichés and in no character is that more obvious than in Jyn Erso. She is a hollow vessel and at no point does she make a choice. All this is at odds with how she is introduced as a tough survivor of the Imperial terror.

The story suffers from worthless dialogue. The script was boring. Especially in the beginning the movie jumps all over the place hastily, leaving no room for actual scenes. Personally I would have liked less dull action battles and better written characters. There were numerous mentions of the Force, but with no heart to them. There were only a few enjoyable moments. Rogue One is predictable from beginning to end. The finale is better, when Darth Vader shows up, but until that point you still don’t care about any of the characters or the plot. The planets and moons could have been developed with much more imagination!

Rogue One is entirely different than all the movies that have come before, but I don’t think this is a good thing. I went into this movie with an open mind. I only watched the trailer which kinda told me not to expect too much, yet I left feeling disappointed and angry realizing the fact that this was nothing but a cash-in film with no soul and no originality and that I was foolish enough to go and see it. At the end I was glad the 2,5 hours were finaly over and that I could go home and rest. This is not a worthy addition to the Star Wars universe and I wished they never made it!

Pi (1998)

Recently I watched the movie Pi and I found it quite impressive. Though a few scenes are seriously disturbing (I even had to look away a few times), there is no doubt only a great mind could have made such a work and I really enjoyed watching it.

It is obviously not a regular movie and therefore it cannot really be compared with any other movie or judged by the usual criteria. If you look that way, you will only find it confusing. I believe Pi is too individual and abstract for such an approach. One of the things that makes it special is the sound and editing. This gritty black&white cinematography creates a dark, creepy atmosphere that fits the madness and alienation. Even the light scenes are scary.

I think the movie raises great questions I often think about. The main theme I recognize in this movie is the deep drive to understand life (by reasoning and math) and the pain caused by the incapability to achieve that goal. It’s about the question whether it is worth exploring complexity, streching your mind and going to the edge of its limits, or even further and risking to lose it, to go mad and never come back. And also about the question whether a genious like Max is gifted or cursed… maybe both?


The soundtrack is truly amazing. Especially these tracks below:
Orbital – P.E.T.R.O.L.
Clint Mansel – Pi r^2
Massive Attack – Angel

Angel of Massive Attack is divine! But wait a minute… Clint Mansel? That name sounds familair… but of course! I just discovered interesting links. Lux Aeterna – one of the most haunting, depressing pieces of music – is a composition of Clint Mansel! One of my favorite soundtracks, though I never watched the movie Requiem for a Dream. My brother told me explicitly not to. No idea why, but I trust my brother. However since I just discovered who is the director of it… (Darren Aronofsky, the director of Pi :D) and Sean Gullette acts in it (he’s playing the main character in Pi), I am getting very curious. I saw a lot of very positive comments about it. Weird.

Anyhow, there’s another link: I did not know Clint Mansel made the wonderfull soundtrack for the movie Moon. And also the theme for The Imitation game, which I coincidentally watched one day before Pi. Amazing movie with such a moving story… though I don’t remember the soundtrack. I’ll check it out later. For now I am going to update my list of favorite soundtracks! What a coincidence to discover it like this… or is this no coincidence and there is a pattern? ;) :P

Another plus: thank to Pi I have a new hobby: Go! I’m studying it now and I really enjoy solving problems and playing it. I will probably post about it in the future in the gaming section. :)


Jedi – Sith

jedi sith joke

Koncert mira/concert of peace “Sarajevo 1914-2014”

With Amira Medunjanin & Božo Vrećo / Halka

On Arte TV

Incredible musicians, gave me goosebumps…

Enjoy :)

X-men movie collection

Dear makers of X-men movies,

Y U NO quit making new movies so I don’t have to upgrade my collection? It was such a nice collection (see picture below), but now I have to spend money buying the latest one and if I do I will not be able to formr a ‘X’ with the boxes anymore… ’cause there will be 6 of them. :( Have you ever thought about this problem with the boxes when you came with your ‘great idea’ making an other part, ha? Now I can not sleep, because I know there is something missing and I accuse you for this inconvenience. :(

x-men movies collection

Amazing beautiful documentaries

Some amazing, mindblowing scientific documentaries everyone should watch. Enjoy. :D

BBC Horizon

• The Final Frontier? A Horizon Guide to the Universe (2012) Note: great music in this video :D

The Fabric of the Cosmos (I reccomend the same-titled book, it’s free of mathematical equations and explains everything better and more detailed)

• The Fabric of the Cosmos: “What Is Space?”

• The Fabric of the Cosmos: “The Illusion of Time”

• The Fabric of the Cosmos: “Quantum Leap”

• The Fabric of the Cosmos: “Universe Or Multiverse?”

The Elegant Universe: The Theory of Everything – String Theory?
• 1 of 3: Einstein’s Dream (skip intro to 4:45) I did not understood 1 thing: the part 15:45-15:55 and what exactly the question/problem is. :( I understand everything what they said before, but can someone explain what Brian Greene is asking? Then I might figure out 18:30…

• 2 of 3: Strings The Thing (skip intro to 4:45)

• 3 of 3: Welcome to the 11th dimension

Cosmos: a spacetime Odissey (13 episodes)

De Wereld draait door: DWDD University
• De Oerknal door Robbert Dijkgraaf
• Het allerkleinste door Robbert Dijkgraaf
• Albert Einstein door Robbert Dijkgraaf

How the Universe Works

Througout the Wormhole

The Sky at Night (BBC4)
• How Gravity Shapes the Universe


• 049 Das Atom – John Dalton und Niels Bohr
• 069 Johannes Kepler – Die Bahnen Der Planeten

• 074 Max Planck und die Quantenphysik
• 075 Albert Einstein – E = mc²

Ne vjerujte propagandi modernih muslimanskih ‘naučnika’. Nema nikakvih naučnih čuda u Kur’anu!

Kur’an je u sukobu sa naukom. Analizu i razne primjere o zastarijelosti ove knjige možete jednostavno pročitati ovdje. Dobro došle su reakcije čitaoca koji se ne slažu sa tekstom. Neka ga SLOBODNO isprave u koliko smatraju da neki dio nije tačan. Do sad se, na žalost, ni jedan pismen musliman nije odazvao na SADRŽAJ ovog teksta. Jedino su me pojedini pokušali anonimno poniziti ne shvatajući da sa takvim jadnim komentarima samo sebe ponižavaju. :)


Moj posao je da svoje težnje uskladim sa činjenicama, a ne da gledam kako ću činjenice uskladiti sa svojim težnjama. ~ Thomas Henry Huxley, veliki engleski iztraživač prirode i filozof.

Navedeni citat opisuje stav pravog naučnika, filozofa ili čovjeka koji jednostavno traži istinu. Religiozni fanatici raznih ideologija su na protiv ovoga skoro uvijek radili suprotno i pokušavali da sadržaj religioznih pisanja usaglase sa naučnim činjenicama. Najapsurdnije tvrdnje na ovom polju trenutno dolaze sa islamske strane. Na skoro svakoj islamskoj stranici na internetu postoji odsjek za ‘naučna čuda u Kur’anu’ i o ovoj temi postoji raznih filmova, knjigica i brošura od kojih su knjige turskog kreacioniste zvanog Adnan Oktar (koji je bolje poznat kao Harun) vjerovatno najpopularnije. To što ovi moderni muslimanski ‘naučnici’ pokušaju da dokažu je da u Kur’anu stoje stvari opisane koje su moderni naučnici tek ‘nedavno’ otkrili. Te opise po tome koriste kao dokaz da je Kur’an savršena Božija riječ.

Prvi put sam se susrela sa ovim ‘čudima u Kur’anu’ prije nekoliko godina, gledajući dvd Islam i nauka. Nisam bila načitana kao sad tako da sam povjerovala ono što je prezentirano u filmu. Osjetila sam neku radost i ispunjenost, jer sam imala neki divni osjećaj da sam na pravom putu ka istini, da me čeka nagrada. Ali mi se nije uopšte svidjelo što je taj film bio naporan i bez potrebe mnogo puta ponavljao iste riječi. Nije ličio na normalan, objektivan dokumentarni film, nego prije na neku propagandu u kojoj se koristile metode za ispiranje mozga kao: mnogobrojna ponavljanja, previše pojednostavljen govor, totalno nadmetljiv ton glasa osobe kao sa neke reklame koja te pokušava ubijediti u nešto, itd. Ne mogu se sjetiti svih detalja jer je to bilo prije nekih 6 godina, ali se sjećam dobro tog glasa zbog kojeg sam imala upored radosti, neki neugodan osjećaj da nešto nije nikako u redu. Taj osjećaj sumnje sam pokušala suzbiti i uspjela sam ga dugo vremena držati u podsvijesti, dok se nije sve češće počeo buditi od kako me počela zanimati razna životna pitanja i od kako sam počela čitati Kur’an u kojem sam nalazila nejasnoće i stvari koje su u sukobu sa logikom.

Najpoznatije ‘dokaze’ koje muslimanski fanatici navode u Kur’anu, sam analizirala ispod – (složeni su po temama) – i došla do zaključka koji je kontra od onoga u što su me pokušali ubijediti.

  • Embriologija
  • Daktiloskopija
  • Stvaranje u parovima
  • Širenje svemira
  • Big Bang
  • Funkcija brda
  • Atomi
  • i ostale

  • Embriologija u Kuranu?

    U ovom poglavlju ćete naći mnogobrojne konkretne greške u Kur’anu. Pitanje – da li Kur’an daje detaljan opis o nastanku djece i razvijanju nerođenog dijeta, kao što mnogi muslimani tvrde? Početi ćemo sa surom 23 koju oni navode.

    Sura 23: ajeti 12-14:
    Mi čovjeka od biti zemlje stvaramo,
    zatim ga kao kap sjemena na sigurno mjesto stavljamo,
    pa onda kap sjemena ugruškom učinimo, zatim od ugruška grudu mesa stvorimo, pa od grude mesa kosti napravimo, a onda kosti mesom zaodjenemo, i poslije ga, kao drugo stvorenje, oživimo – pa neka je uzvišen Allah, najljepši Stvoritelj!

    Kakve veze zemlja ima sa spermom, to ne znam. Ali čitamo dalje. Allah sjeme stavi na sigurno mjesto pa od kapi sjemena napravi ugrušak. Skroz je pogrešno opisati embrion kao ugrušak krvi. Iako je krv jedna od njegovih sastavnih dijelova, to nije krv koja je ‘tekla’ pa se mogla zgrušati, nego se nalazi unutar njeg i to tek kasnije. Krvna zrnca se tek formiraju nakon 4. mjeseca trudnoće! Isto nije tačno da dijete nastane od kapi sa spermom, nego od jednog spermatoida. Također je veoma čudno što se nigdje u ovom procesu ne pominje tako jako bitna jajna ćelija!

    Odakle ova pogrešna predstava da djeca nastaju od samo sjemena? Potiče još od Rimljana i Grka. Aristotel je mislio da sperma gruša krv u maternici i da od ugruška nastaje embrion, baš kao što piše u Kur’anu! On je napisao da je krv od menstruacije kod žena isto što je sperma kod muškarca i da kad se sastave, spermatodi mogu da sa pokretima zgrušaju krv tako da se formiraju ugrušci od kojih nastaje dijete. Također je mislio da muškarci daju spermu sa sjemenom, a žene krv. Nigdje se ne pominje jajna ćelija. Sličnu teoriju je imao i Claudius Galenus. Sjeme je aktivni princip, a krv pasivni. Žene nemaju aktivnu ulogu u nastajanju bebe, nego samo nose bebu na sigurnom mjestu. Kur’anski ajet iz sure 2 ispod opisuje slično:

    2:223: Žene vaše su njive vaše, i vi njivama vašim prilazite kako hoćete,

    Slične ideje stoje u bibliji, u kojoj sjeme nastaje od ilovače. U knjizi The Developing Human, koja je jedna od najpoznatijih knjiga o koncepciji i razvoju dijeteta, pisac Keith L. Moore citira iz jednog starog Hindu-zapisa zvanog Garbha Upanishad (od 1416 godina PRIJE nove ere!!):

    From the conjugation of blood and semen the embryo comes into existence.

    U mnogim kulturama su ljudi imali ovu pogrešnu sliku, tako da nije čudo što to možemo prepoznati u Kur’anu, knjigu koju su pisali pogrešivi ljudi i koja zbog toga ne može nikako biti istina ili Božija riječ. Pogledajte ovdje dio iz navedene knjige.


    Neki muslimani međutim tvrde da arapska riječ ‘alaq’ u gornjem ajetu koja znači ‘ugrušak’ također može značiti ‘zakvačka’ ili pijavica. A pošto je embrion ‘zakačen’ za maternicu i prima kroz nju krv, tu muslimani vide neko čudo.
    – Kao prvo se treba zapitati da li treba vjerovati nekom novom prevodu kad su svi prevodi do tad govorili o ugrušku. Ipak su to ljudi prevodili koji su jako naučeni u Arapskom jeziku.
    – Druga stvar je da se ovdje sigurno ne radi o nečemu što ljudi tad nisu mogli znati. Funkcija pupčane vrpce je već 1000 godina prije Muhameda bila poznata i mnogi naučnici poput Hipokrata i Klaudius Galenusa su opisivali način na kojm se embrion hrani i anatomiju ženskih organa. Aristotel je pisao:

    Pupčana vrpca je poput vene, kod nekih životinja jedna a kod drugih više. (…) Vene su povezane za maternicu i kroz njih se embrion hrani.

    Nije čudo što slično nalazimo u Kur’anu, jer su knjige ovih naučnika važile kao standard za anatomiju i medicinu i bile su prevedene na arapski jezik.
    – Kao treće, ako je značenje rječi ‘alaq’ stvarno ‘zakvačka’ ili pjavica i ako se ona odnosi na embrion koji uzima krv, ta zakvačka ostaje zakvačka čitavu trdnoću i postaje beba. Ne formira se prvo u grudu mesa ili nešto drugo, kao što piše u Kur’anu!

    ‘Zakvačka’ se u nekom hadisu za kojeg sam čula odnosi na spermatoid koji se kača za maternicu. Odakle ta ideja? Možda ne znam najbolje objasniti, ali se sjećam časova biologije u srednjoj školi iz kojih smo učili da spermatoid nosi samo po jedan hromoson, tj. haploidan je. Jajna ćelija (koja jeste vezana za maternicu) primi spermatoid, pa se ove dvije ćelije ‘pretope’ u jednu diploidnu (sa parovima hromosona) ćeliju koja se dalje dijeli mitozom. Spermatoid se po nauci ne kača za maternicu (kao u tom hadisu) nit iz njeg može nešto nastati bez jajne ćelije, za razliku kao što se očigledno dešava u Kur’anu! Običan ljudski propust u pisanju.

    Redoslijed u razvijanju

    Drugi dio sure opisuje redoslijed putem kojeg se kosti i meso razvijaju. U Kur’anu stoji da od ugruška nastaju kosti, a kad se kosti formiraju, tek onda nastaje meso i neki muslimani bez ikakve sramote tvrde da se ovo poklapa sa znanjem moderne medicine! Ni to nije tačno. Kosti i meso se formiraju odprilike istovremeno. Čak se prve ćelije za organe počnu formirati prije ćelija za kosti! U šestoj sedmice kosti još nisu formirane do kraja, a beba već ima mišiće i može da se pomijera zahvaljujući mišićnim tkivima. Oko osmog mjeseca još nisu sve kosti formirane, a beba ima tkiva ili ‘mesa’ i može se baš kontrolirano kretati.

    Razumljivo je zašto su ljudi koji su pisali Kur’an prije mislili da se meso formira tek nakon kosti. Kod skoro svega što ljudi prave, na pr. šator, prvo se pravi skelet pa onda okolo postavlaju kože. Logično. Zato znamo da je Kur’an ljudska riječ, a ne Božija – jer Bog ne bi pogriješio, on bi trebao znati sve.

    Spol dijeta

    Mnogi vjernici tvrde da u Kur’anu piše znanje o otkriću koje je pokazalo da nije jajna ćelija ta koja određuje spol djeteta nego spermatoid, jer jajna ćelija nosi samo X-hromosom, dok spermatoid nosi X ili Y hromosom. Ako se ćelije sastanu i formiraju kombinaciju XX, dijete je žensko, a ako XY, muško. Kao dokaz navode Suru 53, ajet 45.

    53:45-46 i da On par, muško i žensko, stvara od kapi sjemena kad se izbaci;

    Kao što vidimo, nigdje se ne pominje jajna ćelija niti sastjanje muškog sjemena i ženske ćelije. Piše da od kapi sjemena nastaje muško ili žensko, jer u to vrijeme nije bilo ni poznato da postoji jajna ćelija. Kao što je poznato u medicini – iz kapi sjemena ili jedne same sjemenke ne može nastati ništa. A ‘kap’ sjemena se ne može odnositi na jajnu ćeliju jer se ona ne izbacuje. A pogledajmo citat ispod.

    75: 36-39 Zar čovjek misli da će sam sebi prepušten biti, da neće odgovarati?
    Zar nije bio kap sjemena koja se ubaci,
    zatim ugrušak kome On onda razmjer odredi i skladnim mu lik učini,
    i od njega onda dvije vrste, muškarca i ženu, stvori,

    Poznato je da je hromosom koji određuje spol dijeteta već pristupan u ćeliji sperme prije nego što onda dođe do jajne ćelije, čak prije nego što se ‘izbaci’. Odma nakon mejoze, proces nastajanja ćelija za reprodokciju, dok je čovjek još dijete, tad već u svakoj ćeliji ima ili X ili Y hromosom. (ispravite me ako se varam) A kao što vidimo u oba citata iz Kur’ana, nije sjeme koje određuje spol, nego Allah. U prvom citatu ne piše da je spol određen već prije izbacivanja, a u drugom čak vidimo da tek nakon izbacivanja, ubacivanja u maternicu, pa tek onda mu Allah odredi razmjer i lik i onda stvara jednu od dvije vrste – tek onda određuje spol. Sa naučne i razumne tačke gledišta je ovaj ajet pogrešan.

    A čak i da piše ono što pojedini muslimani od ovoga prave – u staroj Grčkoj su filozofi još od davno raspravljali o razlikama među spolovima. Neki su, na primjer Empedodes, pretpodstavljali da razlika nastane u maternici, ali neki prirodni filozofi su više nego hiljadu godina prije Muhameda bili mišljenja da je spol već određen u sjemenu! Aristotel je o tome napisao:

    Anaxagoras i pojedini tvrde da je razlika u spolovima već prisutna u sjemenu. Sjeme je od muškaraca a žensko nudi prostor.

    Aristotel se nije slagao sa idejama o mjestu produkcije sperme i nije vjerovao da od u njoj ima nešto u obliku materje što utiče na proces. Ali je i on vjerovao da pokreti sjemena određuju spol i da je krv od žene materija. Ništa čudno dakle!

    The Qur’an mentions the male’s semen ONLY:

    Woe to man! What has made him reject Allah? From what stuff has He created him? From a sperm-drop: He has created him, and then molded him in due proportion. (Qur’an 80:17-19)

    Since in fact we are formed when a sperm and egg unite, why does male semen get all of the credit in the Qur’an? Where is the egg? Perhaps it is because we can see semen, but we cannot see the ovum. Since the Qur’an tells us about semen (or the “sperm drop”), which we can see, but mentions nothing about the egg, we are forced to conclude that this is a simple human observation, and very definitely not a scientific miracle!

    Daktiloskopija u Kur’anu?

    Za one kojima je pojam u naslovu nepoznat – Daktiloskopija je nauka o idenfikaciji otisaka prstiju i ruku. Poznato nam je da najvjerovatije svaka osoba na svijetu ima svoj jedinstveni otisak prsta. Mnogi muslimani tvrde da je Allah ovo znanje objavio u Kur’anu. A pošto također tvrde da u vremenu kada je Kur’an objavljen ljudi ovo nisu mogli znati, to dokazuje da je Kur’an Božija riječ. Sad ćemo da vidimo da li su u pravu.

    U Kur’anu piše: (za svaki slučaj ćemo pogledati dvije verzije)

    75:4 ‘Yes. [We are] Able [even] to proportion his fingertips.

    75:4 ‘Hoćemo, Mi možemo stvoriti jagodice prsta njegovih ponovo.’

    Kako četvrti ajet (kojeg muslimanski naučnici navode kao dokaz) dokazuje da je Kur’an naučno čudo, meni nikako nije jasno. Možda treba pogledati i ostale ajete. Evo kako Sura 75 ‘Al-Qiyama’ što znači ‘Smak svijeta’ počinje, tj. prvih 5 ajeta:

    1. Kunem se Danom kada Smak svijeta nastupi
    2. i kunem se dušom koja sebe kori.
    3. Zar čovjek misli da kosti njegove nećemo sakupiti?
    4. Hoćemo, Mi možemo stvoriti jagodice prsta njegovih ponovo.
    5. Ali, čovjek hoće dok je živ da griješi

    Analizirajmo dio po dio. Očigledno je da se ovdje radi o smaku svijeta. Sam naslov sure, ‘smak svijeta’, kao i ajeti 1, 3 i 5 govore o tome. Nije mi jasno ko se u prva dva ajeta kune niti zašto, ali nije toliko bitno sad. Allah – Sveznajući! – u 3. ajetu PITA (čudno bi bilo da se Sveznajući nešto pita kad već sve zna, pa ću ovo pitanje tumačiti kao da se obraća čovjeku ne bil’ ga upozorio) da li čovjek misli da neće umrijeti. U četvrtom ajetu govori o tome da će sigurno doći taj dan (svi ćemo umrijeti) – i kako je to samo divno pjesnički opisano – uzvišeni nam daje sliku naših ostataka koji će biti sakupljeni nakon ovog života. Kakva predivna knjiga, moram priznati. Ne znam kako vi doživjajte ove stihove, ali ja baš uživam u razmišljanju o kosturu koji će ostati nakon što umrem i baš je potrebno na ovaj način dati do znanja da ću umrijeti. U 3. i 4. ajetu je dakle govor o već mrtvom čovjeku. U 5. ajetu piše kako čovjek IPAK hoće da griješi ‘dok je živ’, (ne bi da skrećem sa teme, ali zar nije čudno kriviti čovjeka za greške kad je čovjek takav stvoren, da bude pogrešiv i nesavršen? Zašto ga je potrebno ružiti kad je takav stvoren i kad savršeno ispunjava svoju funkciju, svoju svrhu?) dakle jasno je da 4. ajet govori o mrtvom čovjeku kojeg Allah može ponovo stvoriti.

    Može ga, nakon što sakupi njegove kosti, ponovo stvorit’ i njegove jagodice prstiju, koji se smatraju završetcima ili vrhovima, što po meni logično gledano znači da čovjeka može od kostiju pa do tih završtaka ponovo stvoriti baš onakog kakav je i bio. To je jedna po meni sasvim logična intepretacija zašto se ovdje pominju jagodice. Bilo kako bilo, nigdje ne pominje ništa o jedinstvenim, različitim jagodicama, a kamo li o otiscima. To što će Allah jagodice ponovo stvoriti ne implicira ama baš ništa o otiscima niti o njihovoj jedinstvenošću.

    Također je totalno nepromišljeno od vjernika uopšte koristiti ovaj ajet da bi dokazali da u Kur’anu ima nauka, jer pravi naučnik ne smatra za moguće da od sakupljenih kostiju mrtvog čovječanstva, opet direktno može nastati to čovječanstvo, dakle biti oživljeno i to baš da budu iste osobe. (moguće da islamski fanatici ili bar neki od njih uopšte ne koriste svjesno ajete kao propagandu i zaista i vjeruju da je ono što pišu istina. Vjerujem da ima i takvih, i moram priznati da sam i ja prije svim mogućim sredstvima branila vjeru od nevjernika i kritičara, tako što sam u školi pisala tekstove i održavala čitave prezentacije koje još uvijek imam sačuvane i kod kojih me nekad iznenađuje koliko su zapravo dobre. Kur’an je bio veliki napredak, pogotovo za poziciju žene – međutim, previše je toga u Kur’anu što ne štima da bi i dalje stojala iza ove ideologije.)

    A sad pazite ovo – nastavljamo dalje – čak i da piše to da su jagodice u ljudi različite, jedinstvene ili bilo šta u tom smislu – opet nije tačno da ljudi to nisu u to vrijeme znali. U starom Babylonu su poslovni ljudi koristili otiske prstiju u glini kao pečate, da bi podpisali dokumente. Skoro hiljadu godina prije rođenja poslanika su ljudi u Kini koristili otiske prsta na papiru pomoću mastila u sudnicama. Pogledajte tekst ispod i slike. Ako neko želi prevod, neka mi javi, pa ću rado prevesti tekst.

    Picture writing of a hand with ridge patterns was discovered in Nova Scotia. In ancient Babylon, fingerprints were used on clay tablets for business transactions. In ancient China, thumb prints were found on clay seals.

    Use of fingerprints to protect documents against forgery goes back to Babylonia some 2,500 years before Islam (i.e. 20th-19th century BCE!), when parties to legal contracts impressed their fingerprints into the clay-tablets on which contracts had been written. Chinese officials impressed their fingerprints in clay-seals to seal official documents as early as the third century BCE, a practice that continued in China as they discovered paper and started using it for writing legal documents. Arab Muslim merchant Abu Zayd Hasan, while visiting China before 851 CE, witnessed Chinese merchants using fingerprints to authenticate loans.
    Even forensic use of fingerprints, such as to keep records of criminals, goes back thousands of years before Islam. During Babylonian king Hammurabi (1792–1750 BCE), law-officials fingerprinted arrested criminals; in China, handprints were used as evidence in a trial for theft c. 300 CE. In 650 CE, the Chinese historian Kia Kung-Yen remarked that fingerprints could be used as a means of authentication.
    Usage of fingerprints for signature and identification purposes goes thousands of years before Islam!

    Kao što vidite, jedinstvenost otisaka prstiju je duže poznata nego što mnogi misle. A čak i da nije, u Kur’anu se ta jedinstvenost niti otisci prstiju uopšte i ne pominju. Pominju se samo jagodice, vjerovatno u kontekstu završetaka ponovnog stvaranja ljudi koji su mrtvi! U koliko vam ovaj tekst nije dovoljno ubijedljiv, pogledajte priloženi link sa veoma opširnoj analizom na engleskom jeziku.

    O stvaranju u parovima

    Neka je hvaljen Onaj koji u svemu stvara parove: u onome što iz zemlje niče, u njima samima, i u onome što oni ne znaju! (Kur’an, 36-36)

    Muslimani u ovom ajetu navode tri primjera stvaranja u parovima:

    1. Parovi koji niču iz zemlje, dakle sve biljke imaju muške i ženske izdanke
    2. Stvaranje ljudskih parova, muškarca i žene i moguće ljudskih osobina
    3. Nepoznati parovi

    Što se tiče druge tačke, istina je da postoje dva spola ljudi (nećemo sad ubrajati neke poremećaje da ne ispadne da tražimo trun u jajetu), ali sa onima koji tvrde da sve ljudske osobine postoje u parovima se ne mogu složiti.

    Muslimani tvrde da se nepoznati parovi pod trećom tačkom odnose na djeliće i anti-djeliće, kao što je otkriveno u fizici tek nakon objave Kur’ana i vjeruju da je to neko čudo. U vezi ovoga i druge tačke poledajte ovaj odličan članak i sve će vam biti jasno. Preporučujem čitav članak, ali bar analizu i zaključak. Svodi se na to da uopšte sva bića uključujući biljke nisu stvorena u parovima. (examples include asexual organisms, parthenogenetic organisms, hermaphrodites, or Schizophyllum commune) Po tome su ajeti koji govore da je Allah storio sva bića ili biljke u parovima pogrešni!

    Što se tiče treće vrste parova, u Kur’anu ne piše doslovno da se ovdje radi o djelićima i anti-djelićima niti nešto što ikako asocira na to – znači to je subjektivna intepretacija nečeg ‘što je nepoznato’. Na ovaj način se može dokazati bilo šta! Nejasan tekst može značiti svašta. A u krajnjem – u Kur’anu piše da je ta neka vrsta parova nama i dalje nepoznata, dakle Bog je sklonio to znanje od nas u sadašnjosti, jer rečenica u Kur’anu govori u sadašnjem vremenu. (‘oni ne znaju’, a ne ‘oni nisu znali’) Zbog toga logički gledano možemo isključiti da se ovdje radi o djelićima koji su bili nepoznati pa poslije otkriveni u nauci. Sad jesu poznati. A nešto što je Bog odredio da nama nikad bude nepoznato, ono neće nikad ni biti. Mi ne možemo protiv njegove volje. Ništa čudno dakle u ovom tekstu.
    matter and antimetter
    Ali recimo čak da se odnosi na ovakvu vrstu parova. To što se navodno pominju nije ništa novo. Jin i Jang, dva osnovna pojma u Kineskoj filozofiji (nastala mnogo godina prije objave Kur’ana i Biblije), na takoreći isti način simboliziraju nerazvodljve parove i dvojnosti u prirodi i čitavom svemiru!


    ‘Naučna čuda’ u Rig Vedi

    Hindusi poredeći sa muslimanima na sličan pa čak i mnogo ubijedljiviji način dokazuju istinu svoje vjere tako što navode neka naučna čuda u tekstovima Rig-Vede mnogo starijih od Kur’ana. Na pr. se u Rig Vedi navodno pominje Higg’s Bosson. Pogledajte bar na kratko ovaj članak ‘Higgs Boson is an Indian discovery, claims Vedic scientist’. (ako vas interesuje šta je Higg’s Bosson, mogu vam preporučiti knjigu ili emisiju, samo javite) U ovom članku ima stvarno mnogobrojnih ‘dokaza’ pa čak i citata od naučnika koji su doktorilali i rade na univerzitetima i u NASI, a ujedno izjavljuju da je taj tekst Božija riječ! Njihovi ‘dokazi’ nisu ništa slabiji od dokaza u Kur’anu, nego čak mnogo ubijedljiviji! Scientific miracles Hindu-scriptures. U glavnom meni djeluju veoma vjerodostojno na prvi pogled. Nemojte me shvatiti pogrešno – ne pokušajem nipošto reklamirati neku drugu religiju, nego vas želim upozoriti da budete kritični i oprezni kod ovakvih tekstova! Jedan od najboljih savjeta koji sam ikad čula i drugima mogu dati – vjeruj prije onima koji traže istinu, a ne onima koji tvrde da su je našli. Neke stvari ne razumijemo i nikad ne možemo shvatiti jer nemamo dovoljno pameti i razumijevanja, međutim, neke stvari ne razumijemo baš zbog toga što smo prepametni! (tj. mislimo da sve znamo i ne vidimo svoju tvrdoglavost)

    The ancient Chinese Yin-Yang duality principle proves that the Muslim claim of ‘creation in pairs’ to mean matter antimatter complements to be unremarkable. Besides, some Hindus make similar claims about the Rig-Veda (1700 – 1100 before Chr.) as the Muslims make about the Qur’an and scriptural allusions to matter and antimatter. In reality, such claims of scientific foreknowledge can be made for any ancient text!

    Širenje svemira?

    Jedna od naj čuvenijih tvrdnji je da Kur’an opisuje nastanak i širenje univerzuma. Poslanik Muhamed te opise nije mogao sam izmisliti i to navodno potvrđuje da je Kur’an Božijeg porijekla. ‘Big Bang’ i širenje univerzuma je po vjernicima skroz jasno opisan u Kur’anu. Sura 51:47 je jedan od najčešće upotrijebljenih citata.

    U svojoj knjizi ‘Čuda od Kur’ana’ Adnan Oktar citira Suru 51:47 ovako:

    Mi smo nebo sa moći napravili. U istinu, Mi smo u stanju da veličinu i prostor od njega proširimo.

    Ono što odma vidimo u ovome citatu je da samo piše da je Allah u stanju da proširi prostor od neba. To što je on u stanju da ga proširi, uopšte ne znači da ga trenutno širi, da će ga proširiti ili da ga je ikad proširivao. Dakle proširivanje se po ovom prevodu ne dešava u ovom trenutku nit je nešto što se nekad desilo. Pored toga, prevod citatata koji je u ovoj knjizi korišten kao dokaz, uopšte nije toliko poznat. Taj prevod se razlikuje od poznatih prevoda. Moguće je da je korišten jedan od Engeskih prevoda koji glasi:

    We have constructed the heaven with might, and verily, it is We who are steadily expanding it.

    Tu piše da se širi nebo. Međutim čak i muslimanski eksperti se slažu sa tim da je samo u tom engleskom prevodu riječ o ‘širenju’, a taj prevod je jedan od najnovijih, dakle neko ga je izmijenio. U prijašnjim prevodima, pa čak i engleskim, se uopšte ne koristi ta riječ. Iz tog razloga je sasvim pravedno pa čak i poželjno sumnjati u taj jedini prevod koji govori o ‘širenju’.

    Evo nekoliko verzija ovog citata najbolje ocijenjenih engleskih prevoda sa neta:

    YUSUFALI: With power and skill did We construct the Firmament: for it is We Who create the vastness of pace.

    PICKTHAL: We have built the heaven with might, and We it is Who make the vast extent (thereof).

    SHAKIR: And the heaven, We raised it high with power, and most surely We are the makers of things ample.

    Ni jedan od gore navedenih prevoda govori bilo što o svemiru koji se širi stalno ili trenutno. Čak se ne govori o svemiru nego o dignutom nebu! Nebo je samo jedan dio atmosfere ili svemira vidljiv sa površine zemje. Najčešće se odnosi na vidljivi dio Zemljine atmosfere.

    Evo i jedan prevod koji sam ja našla na našem jeziku.

    Mi smo nebo moći Svojoj sazdali, a Mi, uistinu, još neizmjerno mnogo možemo.

    Tu ništa ne piše o prostoru koji se stalno širi, čak ni malo ne liči na to.

    Glagol od kojeg je Arapska riječ ‘moosi’oon’ uopšte ne može imat značenje ‘širenje’. po Dr. Ali Sina riječ korištena ovdje ‘moosiAAoona’ potiče od riječi wordvaseun što znači veliko i nema nikakve veze sa širenjem. Kada neko kaže ‘al rezwano vaseun’ to znači ‘vrt je ogroman ili velik’, a ne da se vrt širi. U vremenu objave Kur’ana, svaki arap je u vedrim noćima u pustinji, kada bi pogledao u nebo, mogao doći do zaključka da je ono ogromno. To ne ukazuje na naučno čudo bilo kakve vrste.

    Jasnije nam stvari postaju kad čitamo dalje, dakle ajeti 51-48:

    51:48. …i Zemlju smo prostrli – tako je divan Onaj koji je prostro!

    Još jedan prevod:

    And the earth, We have made it a wide extent; how well have We then spread (it) out.

    Holandski prevod što je korišten u Harunovoj knjizi:

    … i Mi smo zemlju prostrli i kako smo divno Mi to uradili’

    Opet se prevodi razlikuju, tj. u jednom se pridjev ‘divno’ odnosi na stvoritelja, a u drugome na njegovu radnju. Čudno. To je ogromna razlika, jer nije jasno čija je to osobina – Božija ili od zemlje. Ubijeđena sam da je objava na samo jednom jeziku Božiji odnosno ljudski propust i postoje ogromne razlike u prevodima kad vidim ovako nešto. Ali na stranu to… Prostiranje zemlje se nikako ne može odnositi na širenje kosmosa, nego prije na ravnu zemlju. Kugla se ne prostire. Ono što je jasno kao suza je da ovi ajeti nemaju veze sa širenjem svemira nego se odnose na primitivnu predstavu ‘prostrte’, ravne zemlje sa iznad toga nebom. Predstava koju su u to vrijeme mnogi ljudi imali i koju je Muhamed moguće preuzeo iz Biblije. Poslije ćete još sličnih ajeta pročitati.

    Više od hiljadu godina prije rođenja Muhameda je autor biblijske knjige Jesaja napisao skoro identičan stih:

    Isaiah 42:5 This is what God the Lord says — the Creator of the heavens, who stretches them out, who spreads out the earth with all that springs from it.

    Big Bang u Kur’anu?

    Slijedeći ajet pojedini vjernici navode kao jedan od dokaza da Kur’an govori o Big-Bangu.

    21:30 Zar ne znaju nevjernici da su nebesa i Zemlja bili jedna cjelina, pa smo ih Mi raskomadali,

    Argument iza ovog je da je sve nastalo iz jedne tačke. Međutim, Big Bang nije ekplozija materije (a nebesa i zemlja čine cjelinu u obliku materije) koja se širila da ispuni svemir, nego se svemir i ‘prostor’ šire sa vremenom pa se tek kasnije formirala materija, zemlja, itd. i to mnogo kasnije. Od Big Banga je prošlo oko 13,8 milijardu godina. Poslije Big Banga je slijedio period mraka. Tek nakon nekih 30 miliona godina se formirale prve zvijezde. Tek 200 miliona nakon Big Banga je formirana galaksija u kojoj se mi nalazimo. 9 milijardu godina posle Big Banga je formiran solarni sistem u kojem je kasnije formirana zemlja. Formirana polahko zbog gravitacije, a ne nakon što je bila dio nečeg drugog pa raskomadana.
    A rough timeline of the universe
    Timeline of the universe

    A ta ideja da su zemlja i nebo bili jedno, pa kasnije razdvojena Božijom voljom, se ne pojavljuje samo u Bibliji i Kur’anu, nego i kod skoro svih religija koje su postojale kod Egipta i Arapskih zemalja. Ta ideja nije nikakvo čudo nit ima veze sa Big Bangom. Kod Egipćana je razvod Geba (Bog zemlje) od njegove žene Nut (boginja neba) prouzrokovala da su se razdvojili nebo i zemlja. Ep o Gilgamešu (Mesopotamija, 2700 – 600. god. prije nove ere!) također opisuje takav događaj – razvod Boga neba An i boginje zemlje Ki.

    Ne vezano za ovu temu – ali kad smo već pomenuli Ep o Gilgamešu – iz njega je u Bibliju i Kur’an isto vjerovatno preuzeta bajka o Noahu ili Nuhu i njegovoj lađi. Veoma slična poznata mitoloških priča (dakle bajka) je izmišljena oko 2600 godina prije nastanka nove ere. Po Kur’anu i Bibliji se ova bajka stvarno desila i to dugo vremena kasnije. Kada je Rawlinsonov učenik George Smith preveo jedanaestu ploču Epa o Gilgamešu, na engleski 1872, izazvao je veliku senzaciju, jer je u toj ploči bilo opisan potop, spašavanje itd. jako slično onome što je opisano u Bibliji i Kur’anu. Ako vas interesuju detalji o sličnosti i ne vjerujete da je ova Biblijsko-Kur’anska priča modificirana bajka, javite pa ću pisati opširnije.

    Idemo dalje čitati u Kur’anu da vidimo šta piše o Big-Bangu, zemlji i nebu/svemiru.

    21:31-33 Mi smo po Zemlji nepomične planine razmjestili da ih ona ne potresa, i po njima smo staze i bogaze stvorili da bi oni kuda žele stizali. I to što je nebeski svod osiguran Naše je djelo, a oni se ipak okreću od znamenja koja su na njemu. I noć i dan Njegovo su djelo, i Sunce i Mjesec, i svi oni nebeskim svodom plove.

    14:33 … i daje vam da se koristite Suncem i Mjesecom, koji se stalno kreću, i daje vam da se koristite noći i danom;

    Noć i dan se smijenjuju, mjesec i sunce. Tu nema ništa naučno nego je nešto što čak mala djeca vide i mogu skontati. A pazite šta piše – Sunce i Mjesec plove nebeskim svodom i tim stalnim kretanjem nastaju dan i noć, dakle sunce se kreće iznad (ravne, nepokretljive) zemlje. I ovdje je sve stvoreno radi čovjeka i sve je osigurano i Sunce plovi nebom. Nigdje ne piše da se zemlja okreće oko sunca ili da ima putanju. Zemlja je ravna i nepomična, kao što piše u drugim citatima. Podsjeća me prije na pogrešnu primitivnu predstavu koju su ljudi prije imali u to vrijeme.

    36:37-40 I noć im je dokaz: Mi uklanjamo dnevnu svjetlost i oni ostaju u mraku.
    I Sunce se kreće do svoje određene granice, to je odredba Silnoga i Sveznajućeg.
    I Mjesecu smo odredili položaj; i on se uvijek ponovo vraća kao stari savijeni palmin prut.
    Nit’ Sunce može Mjesec dostići nit’ noć dan prestići, svi oni u svemiru plove.

    Ovdje isto tako vidimo da se sunce kreće. Ne piše ništa o Zemlji ili njenom kretanju i sve je pisano sa ljudske tačke gledišta. Sunce se kreće do određene granice do koje je Bog odredio. Nakon toga nastaje mrak i mjesec koji se uvijek vraća. Opet piše da oboje plove svemirom, i sunce i mjesec. Ne mogu jedno drugo dostići nit noć može dan prestići. To je obična ljudska observacija i to sa određene tačke gledišta sa zemlje, koja je centar svega. Čak ne važi da noć ne može prestići dan. Na polovima noć zna trajati mjesecima, preko 180 dana. Onaj ko je pisao tekst Kur’ana to očigledno nije znao. Nije skontao da na polu sunce ne zađe po šest mjeseci. Jadni eskimi koji bi željeli da poste – potrefi se da čitav ramazan sunce nikako ne zađe. Valja izdržati mjesec posta bez minute iftara. A nekad bude čitav ramazan mrak. ‘Božije’ instrukcije za post u Kur’anu samo imaju smisla na nekim dijelovima zemaljske kugle. Također bi se moglo reći da sa određene tačke gledišta mjesec može dostići sunce u smislu pomračenja sunca.

    In polar regions, the longevity of day and night vary during summer and winter. Muhammad didn’t know about this and he only repeated earlier geocentric ideas.

    13-2 Allah je nebesa, vidite ih, bez vidljivih stubova podigao, i onda svemirom zavladao, i Sunce i Mjesec potčinio, svako se kreće do roka određenog; On upravlja svim
    13-3 On je Zemlju ravnom učinio i na njoj nepomične planine i rijeke stvorio i od svakog ploda po par, muško i žensko, dao; On dan zastire noću.

    Nebesa su ovdje opisana kao nešto što vidimo sa zemlje, dakle to veze nema sa ogromnim svemirom niti širenjem, nego samo sa nebom koje vidimo iznad sebe. Zemlja je ravna, doslovno piše, a također je i nepomična zbog brda, ponoći je mrak, što je obična primitivna ljudska observacija i nikakvo čudo. Kao što znamo su ljudi 6000 god. prije nove ere pratili ‘kretanje’ sunca, ne znajući da se zemlja okreće. Inače brda i rijeke nisu uopšte nepomične, ali o tome ćemo kasnije. Pominje se samo mjesec i sunce koji se nebom kreću a ne zemlja nit druge planete i što više čitam Kur’an – sve više me opis svijeta podsjeća na primitivnu predstavu ravne zemlje. U glavnom se nigdje ne govori o Big-Bangu. Da je tako, morala bi bar bilo gdje biti pomenuta neka eksplozija ili slično, međutim nije tako.

    Usput naletih ponovo na paradoks, ovaj put u redoslijedu stvaranja neba i zemlje.

    (79:27 – 79:33) A šta je teže: vas ili nebo stvoriti? On ga je sazdao,
    svod njegov visoko digao i usavršio,
    noći njegove mračnim, a dane svjetlim učinio.
    Poslije toga je Zemlju poravnao,
    iz nje je vodu i pašnjake izveo,
    i planine nepomičnim učinio –
    na uživanje vama i stoci vašoj

    (2:29) On je za vas sve što postoji na Zemlji stvorio, zatim je Svoju volju prema nebu usmjerio i kao sedam nebesa ga uredio; On sve zna.

    Ne mogu oba dijela biti istinita, jer tvrde suprotno. U 2-29 piše da je prvo zemlja stvorena i čak uređena, pa onda tek nebo. Međutim nije tako. Svemir postoji 13,8 milijardu godina. Zemlja se kasnije formirala, tek 9 milijardu godina posle nastanka svemira se prilično ohladila i počela se formirati atmosfera.
    The Earth has cooled and an atmosphere develops. Microscopic living cells, neither plants nor animals, begin to evolve and flourish in earth’s many volcanic environments.

    Funkcija brda?

    Da bi vjernici dokazali ‘apsolutnu naučnu istinu u Kur’anu’, često navode sura u kojima je opisana funkcija brda. U njima piše da je Allah brda na zemlju postavio da bi se ona tresla i iz nekog čudnog razloga vjernici u ovome vide nekakvo naučno čudo.
    U prošlom dijelu smo već zaključili da mnogi stihovi nemaju veze sa modernom naukom, nego sa primitivnom kosmologijom ravne zemlje.

    Jedan primjer:

    Mi smo po Zemlji nepomične planine razmjestili da ih ona ne potresa, i po njima smo staze i bogaze stvorili da bi oni kuda žele stizali.

    Argument iza ove priče je da brda navodno trebaju spriječiti zemljotrese (zašto bi Svemogući uopšte stvarao zemlju po dizajnu da se ona trese pa je zatim krpio?) zbog toga što brda imaju duboke igle koje sprečavaju da se zemlja trese. E pa ako je funkcija brda sprečavanje zemljotresa, onda ona ne ispunjavaju svoj zadatak. Zemljotresi se ipak dešavaju i to najčešće u brdovitim mjestima.

    A brda nisu kao neki gotovi objekti koji su postavljeni na zemlju kao što piše u Kur’anu, negu su nastala prilikom procesa zvanim ‘tektonika ploča’, što vjerovatno svaki srednjokolac uči u srednjoj školi. Barem, ja se dobro sjećam toga, a imam i atlas sa posebnim kartama o kretanju tih ploča. Ovaj link vas vodi na stranicu sa Wikipedie o Tektonici ploča.

    tectonic plates

    Lithosfera, zemljina kora, se sastoji od raznih ploča koje ‘plove’ po podlozi zvanoj astenosfera. Prilikom pokretanja dolazia do sudaranja i nastaju brda, proces koji traje milionima godina. Brda dakle nisu nepomična kao što piše u Kur’anu. U srednjoj sam učila o raznim endogenim procesima (pokreti koji ‘iznutra’ utiču na oblikovanje reljefa Zemlje), o kruženju ‘kamena’, obnavljanju kore, brda, koji traju dugo i exogenim procesima kao što su erozija i sedimentacija. Po tome ova sura u Kur’anu nema veze sa naukom, jer po njemu je zemlja je ravno polje, a na njoj su postavljena brda! Iznad je nebo kojem se kreću mjesec i sunce.
    Linkovi Wikipedijinih stranica o geomorfologiji (nauka o reljefu) i o endogenim procesima.

    78:6-7 Zar Zemlju posteljom nismo učinili, i planine stupovima…

    Ista slika se ponavlja.

    On je po Zemlji nepomična brda pobacao da vas ona ne potresa, a i rijeke i puteve da se ispravno usmjeravate,

    And He also said: And he has set up on the earth mountains standing firm, lest it should shake with you. (Qur’an 16:15).

    This is the most incorrect and absurd statement in this chapter! If you do not believe, please check the University of Edinburgh’s Global Earthquake Map. Notice that nearly ALL of the recent seismic activity is in mountainous areas. If the mountains are are “firmly fixed” and are supposed to prevent the earth from shaking, then I suggest that they are doing a very poor job!

    Kur’an i atom… ili nešto tako

    Atomi su osnovne gradivne jedinice tvari i najmanje jedinice hemijskih elemenata. Ima muslimana koji misle da je ovo znanje prije 1400 godina objavljeno u Kur’anu i misle da je to nekakvo čudo koje dokazuje da je Kur’an Bozija riječ.

    10:61 Što god ti važno činio, i što god iz Kur’ana kazivao, i kakav god vi posao radili, Mi nad vama bdijemo dok god se time zanimate. Gospodaru tvome ništa nije skriveno ni na Zemlji ni na nebu, ni koliko trun jedan, i ne postoji ništa, ni manje ni veće od toga, što nije u Knjizi jasnoj.

    U nekim prevodima je riječ ‘dharra’, koja je ovdje prevedena kao ‘trun’, prevedena kao ‘atom’. Ta riječ ima više značenja: trun, zrno, mrav, praška i kao što neki tvrde atom. Na šta se ovdje tačno misli, to nije jasno. U gornjoj suri koja govori kako je Kur’an jasan, se dalje ne pominju ni elektroni ni protoni ni neuroni, koji su neophodni u opisu atoma, tako da ne znamo da li se odnosi na atom ili na mrava. Jedino što mi je jasno upravo jeste da u ovome nema ničeg jasnog!

    Ali što nam je veoma dobro jasno i poznato je da su razni filozofi kao na primjer atomisti Demokrit (Democritus), Leukip (Leucippus) i Epikur (Epicurus) već pričali o atomima skoro 1000 godina prije rođenja Muhameda. Nikakvo čudo dakle.

    Poslijedni primjer. Po nekom Hadisu je poslanik Muhamed nekad rekao da nije lijepo piti vodu stojeći. Skoro je navodno u nauci otkriveno nešto što se poklapa sa tim (gdje to?) i sad to pojedini vjernici odma navode kao neki dokaz. Poznato je u nauci da je na pr. loše za zdravlje dijeteta kada rođaci prvog koljena dobiju dijete, a to je mnogo nezdravije od napiti se stojeći ili pojesti komad svinjetinje, ali eto u Kur’anu je dozvoljeno. Nigdje ne piše da ne valja. Toliko o tom argumentu koji u krajnje nema nikakve veze sa dokazivanjem. Ako neka osoba pogodi nešto što će desiti, zar to treba znači da ona uvijek govori istinu ili ima kontakt sa Bogom? Ima još mnogo tekstova u Kur’anu koje vjernici navode kao neke naučne fenomene i čitala sam zašto ni oni nisu tačni. Mnogi su čak apsurdni i pojedini muslimani se samo gore blamiraju stalno navodeći nekakve nove ‘dokaze’. Sad ih ima masa koji mal te ne kad nađu slovo B u Kur’anu odma vide Big-bang. Ako vas možda interesuju drugi primjeri, pogledajte linkove ispod i komentare.
    Wiki Islam: Scientific errors in the Qur’an
    Does the Qur’an have any scientific miracles?
    Answering islam: comments on ‘Is it truth?’
    The Qur’an and science: do they agree?

    Meni ne smeta što neko vjeruje u nešto, pogotovo ako vjeruje za sebe. Svako ima pravo na svoje mišljenje. Ne bi vjerovatno nikad ni pisala o ovome niti bi otkrila za greške u Kur’anu, da pojedini vjernici sami nisu pokušali da me ubijede u te stvari. Većinom samo šutim kad je riječ o vjeri i klonim se rasprava jer ne želim nikoga uvrijediti, ali ovaj put ću odgovoriti.

    U Kur’anu piše da da je Allah stvorio čitav svijet sa smislom i radi ljudi. Bog je postavio po ravnoj zemlji planine i staze kako bi stoka pasla po brdima i mi imali korist od toga. To mi je nekako od uvijek bila čudna ideja. Te planine postoje milionima godinama duže nas i stoke i razne životinje svakakvih čudnih vrsta su hodale po njima i izumrle prije nego što je moderni čovjek naprvio prvi korak na zemlji, a većina planina je stojalo pusto veoma veoma dugo i još uvijek stoji. Zar niste nikad čitali o veličini svemira ili gledali kakve emisije o tome? (ili možda želite da vam preporučim neku fascinantnu emisiju o tome koja će vam dati ikakvu bolju predstavu koliko smo mi mali i kakvih sila ima u svemiru?) Ili o nastanku svijeta prije 13,8 milijardi godina, o prvom životu, o dinusaurusima prije 150-200 milijona godina? Čemu toliki svemir ‘stvoren za nas’ sa ogromnim brojem galaksija kad ne možemo doći nidokle? Zašto toliko nezamišjivo dugo život postoji bez nas, ako je stvoren zbog nas? Koliko je samo vrsta života uginulo milionima godina prije nas… Čemu tolike druge planete i planine, da ne pominjem zvijezde i galaksije, kad tu nema života i stoke da po njima pase travu a kamo li ljudi? A da ne govorim o silama poput supernova, crnih rupa i sl. zašto se nigdje u Kur’anu ne pominju ako je to naučna knjiga?

    Svemir postoji 13,8 milijardu godina. Zemlja formirala tek 9 milijardu godina posle nastanka svemira, tad se prilično ohladila i počela se formirati atmosfera. Tek 10 milijardu godina nakon Big Banga se pojavio najprimitivniji život u obliku mikroskopskih ćelija. Biljke, životinje… sve to se formiralo mnogo kasnije. Tek je 600 000 godina prošlo od pračovjeka. To je veoma mali dio vremena spram odkako sve postoji. Stvarno nema smisla stavljati čovjeka u centar svemira i tvrditi da je sve stvoreno sa smislom u kojem čovjek igra najbitniju ulogu. A ta staromodna ljudska geocentričost se jako prepoznaje u mnogim religijama uključujući Islam.

    U religijskim zajednicama nije poželnjo kad neko tumači sam za sebe i jedan od glavnih funkcija religija i jeste kontrola ljudi, pogotovo takvih koji imaju svoje odstupajuće mišljenje. Zato je religija ‘grupna’, klanja ili moli se u grupama, da bi ljudi jedni druge držali na tom putu i osjetili ujedinjenost. To je vjernicima naravno i lijep osjećaj, ali nije džaba izmišljeno da se svaki dan klanja i to po 5 puta i to da se izgovaraju određene riječi. Možda ste čuli za poslovicu – čovjek kad 2 puta izgovori laž, treći put već i sam vjeruje u nju.

    Kada nekome nije dozvoljeno da u nešto sumnja ili sebi to neće dozvoliti, kako ta osoba može biti istinski slobodna i sama procijeniti da li je u zabludi ili ne? Ne može to nikako znati i ubijeđena je da su drugi u zabludi. Ne mora to biti nešto loše ako to osobu ispunjava, svi mi sebe na neki način zavaravamo, svi u nešto odlučimo vjerovati i pokušamo se oslonuti na to, valjda. Teško je tek tako pustiti ono što te od malih nogu uče. Religija ima svoje ljepote i koristi, ja ih nisam kao neki vjernici toliko osjetila, ali znam na pojedinim vjernicima da ih ispunjava. Ali u vjerovanju na slijepo ili u pratnji odredbi na slijepo leži također velika opasnost.

    Uzmimo na primjer ljude u sektama koji stvarno vjeruju u stvari koje su nama apsurdne i svašta drugima dopuste u ime Boga. Ne poredim sekte sa Islamom, ali je sličnost što čovjek nema slobodu i prostor da sumnja i što mu drugi mogu nametnuti svoje ideje bez dobrog razloga. Ali čovjek uči dok je živ i nikad nije kasno da se oslobodi nekih neistina i strahova. Ako stvarno tražiš istinu, bitno je imati tu slobodu da razmišljaš o čemu hoćeš i nemaš straha da sumnjaš u bilo šta. Zašto se plašiti sumnjati kad ti je dat mozak i sposobnost da sumnjaš? Kakav bi bio Bog ako bi te kažnjavao samo zbog toga što mu ne padaš na koljena, ako si dobra, iskrena osoba koja ne čini zlo, koja pomaže drugima više nego neki vjernik?

    Zašto sebe ograničavati zastarijelim odgovorima koje daje religija i ne koristiti mozak i ispitivati SVE? Svako pitanje koje možeš zamisliti? Riješiti se religije i priznati da mnoge stvari koje sam u gornjem tekstu navela nemaju smisla ne znači prestanak vjere u Boga, stvoritelja ili neku veću silu i da čovjek koji nema religije ne može biti spiritualan ili biti dobar i iskren u duši. I dalje možeš osjetiti tu ljubav prema većoj sili i u tom osjećaju možeš naći utjehu ako ti je potrebna. To je nešto tvoje što ti niko ne može oduzeti.

    Sumnja je početak mudrosti.

    If you would be a real seeker after truth, it is necessary that at least once in your life you doubt, as far as possible, all things. ~ Descartes

    Prevod gornjeg citata. Da bi bio istinski tražioc istine, potrebno je da bar jednom u tvom životu posumnjaš u SVE. (koliko je moguće)

    Toliko o ovoj temi. Hvala puno na čitanju! Najbolji savjet koji ljudima mogu dati je da budu oprezni, da čitaju, da se školuju i poznato mi je da je i poslanik Muhamed bio za to što mi se svidjelo u Islamu. Za kraj se ipričavam za moguće greške i ako su neke od mojih riječi shvaćene kao uvrijedljive – religija je osjetljiva tema i nekad jednostavno ne mogu odoljeti sarkazmu, pogotovo kada pojedini počnu pametovati i širiti neistinu.

    Također moram napomenuti da je ovaj tekst sastavljen od mnogobrojnih postojećih tekstova iz knjiga kao i sa interneta koje sam sakupila, prevela, prepisala, izmjenila i složila kao jednu cjelinu. Mnoge riječi su moje, a neki elementi kao prvi dio uvoda su preuzeti od drugih autora. Tekst koji ovdje rado dijelim/proširujem dakle nije čisto moj, (ne pišem ga za novine ili knjigu pa zato ne moram brinuti plaho za copyright, nego ovo čisto radim jer mi je hobi) ali stojim iza ideja.

    Nadam se da će od ovoga bar neko od čitaoca nešto novo shvatiti ili naučiti. To je jedna od stvari koja me ispunjava u životu – pomak i razumijevanje pomoću rasprave o naučnim, filozofskim i umjetničkim temama. Za taj pomak svo svi zajedno odovorni. Ako vam nešto nije jasno ili želite prevod, samo javite. Nije mi mrsko objašnjavati i cijenim radoznalost. Glupa pitanja ne postoje – gluplji je onaj koji ne pita plašeći se da će ispati glup ili pogriješiti. Od pitanja i grešaka se uči.^^

    Citiram za kraj još par divnih riječi od Albert Einstein-a, jednog po meni velikog i brilijantnog naučnika čije riječi me (kao što ste možda već primijetili) inspiriraju više nego bilo kakav religiozni tekst, bez obzira na to što su to riječi od pogrešivog čovjeka. Riječi od kojih smatram da nikome neće nauditi u koliko ne budu shvaćene kao apsolutna istina. ^^

    ‘The important thing is not to stop questioning. Curiosity has its own reason for existing.’

    ‘The most beautiful thing we can experience is the mysterious. It is the source of all true art and all science. He to whom this emotion is a stranger, who can no longer pause to wonder and stand rapt in awe, is as good as dead: his eyes are closed.’

    ‘Peace cannot be kept by force. It can only be achieved by understanding.’

    ‘A man’s ethical behavior should be based effectually on sympathy, education, and social ties; no religious basis is necessary. Man would be in a poor way if he had to be restrained by fear of punishment and hope of reward after death.’

    ‘I have no special talents. I am only passionately curious.’

    ‘A person who never made a mistake, never tried anything new.’

    ~ Albert Einstein

    Sa poštovanjem


    Back to the Future and time travel (review)

    Back to the Future
    Yesterday I watched the first Back to the future movie again. I used to watch it with my older brother when I was about 7 years old and too young to understand everything. It was an awesome movie I really enjoyed, probably the greatest one about time travel, however, also full of paradoxes.

    We see in the movie Marty and his siblings fading away on a picture after their mum falls in love with the in-the-past-travelled Marty instead of his father. They are fading away because Marty changed the past by getting hit by the car instead of his father and later by causing the musician injured so he couldn’t play the lovesong that made his parents kiss, marry, make kids. Marty is fading away while playing guitar and trying to fix everything. This seems logical, because he will not exist when the picture was taken – he will not be born. But if he was not born, how could he travel back in time and mess up the past which caused not being born?

    What I am trying to make clear is that time travel like in this movie turns over cause and effect and makes no sense. It is not plausible that Marty succeeded to fix almost everything except his brother and sister don’t work at MC’Donalds and his father is actually not a loser. Choices we make have effects and these effects might cause other things happen and might have big consequences (butterfly-effect), but in the movie everything else expect the mentioned stayed pretty much the same.

    Donnie Darko
    ‘Time travel’ in the movie Donnie Darko is more plausible to me, because (spoiler alert) the first universe collapses if an object or person travels through a wormhole and any change in the past occurs. The size of the change does not matter – there is a new timeline and you are not able to go to the same universe you came from.

    But ok, we should not take the movie too serious, because if we do we can hardly enjoy any sience-fiction movie. Darth Vaders from Vulcan and those kind of stuff. It was funny. :D The movie is really fun. It is not the best movie, but probably one of the funniest ones I could watch over and over again and I can not wait to watch the second part again.

    De ethertheorie

    Opdracht 4

    (a) Kies één van deze voorbeelden (de etherheorie, de flogistontheorie, het vitalisme of de calorische warmtetheorie), en onderwerp dit aan een bescheiden historisch onderzoek, zodat u de casus gedetailleerd kunt beschrijven. Wat is er gebeurd? Tegen welke achtergrond leek het idee destijds plausibel? Waarom bleek dit idee (later) een misvatting? Zet uw beschrijving op papier.
    (b) Identificeer u vervolgens met de onderzoeker(s) van destijds en beoordeel of u dezelfde fout zou hebben gemaakt. Zo nee, geef aan waarom niet.
    Tip: Amusant en leerzaam zijn de beschrijvingen van iets gedateerde wetenschap, die ons een – wellicht misplaatst – gevoel van superioriteit verschaffen. Wij zien achteraf heel scherp wat onze voorgangers fout deden, terwijl die zelf dachten uiterst rationeel te zijn. Het risico bestaat dat wij achteraf van alles fout vinden, terwijl de – inmiddels zichtbare – fouten destijds inderdaad logische onderzoeksstappen inhielden. Vermijd deze emotionele valkuil en doe zo veel mogelijk recht aan uw voorgangers.
    (c) Laat het besef tot u doordringen dat een misvatting als onder (a) kon ontstaan als uitvloeisel van serieus wetenschappelijk onderzoek. Probeer te formuleren wat dit betekent voor de zekerheid van de hedendaagse kennis op het gebied van uw casus: hoe waarschijnlijk acht u het dat die kennis over enige tijd ook weer zal worden vervangen door nieuwe inzichten?


    De geschiedenis van de wetenschap bevat vele successen en fouten; uit beide kunnen we lering trekken. Vier voorbeelden van bekende theoretische misvattingen uit de vorige eeuwen zijn: de etherheorie, de flogistontheorie, het vitalisme en de calorische warmtetheorie. Deze wetenschappelijke theorieën bleken achteraf onwaar te zijn. In alle gevallen werden niet waarneembare zaken aanwezig verondersteld die later niet bleken te bestaan. In deze opdracht heb ik één van deze misvattingen nader bekeken: de ethertheorie. Met behulp van bronnen (met name de encyclopedie Wikipedia op internet en het boek ‘The Fabric of the Cosmos’ en enkele artikelen) heb ik hierover informatie verzameld en bestudeerd aan de hand van de opdracht. De uitwerking van de onderdelen (a), (b) en (c) volgen hieronder.

    De achtergrond van de ethertheorie (a)

    Volgens veel klassieke wereldbeelden stond de aarde stil in het centrum van het heelal dat om haar heen draaide. Men ontdekte later dat dit niet juist was: de aarde was in beweging in een baan om de zon. Ook was de zon in beweging ten opzichte van andere sterren en kon men niet bepalen welke ster in beweging was en welke ‘stil stond’.
    In een mechanisch wereldbeeld, dat in de 17e eeuw ontstond, zag men het heelal als een grote machine, die, eenmaal in beweging gebracht, net als een soort uurwerk, op grond van haar constructie het werk verrichtte waarvoor zij in het leven is geroepen. Het heelal bestond uit deeltjes die op elkaar inwerken volgens zuiver wiskundige natuurwetten. Die wetten kon je analyseren, voorspellen en gebruiken om de natuur te beheersen. Het complete universum probeerde men te beschrijven vanuit een wiskundig opgebouwde mechanica: alles was te berekenen.
    Binnen dit wereldbeeld had licht, net als geluid, een medium nodig om zich te verplaatsen. Ether was één van de benamingen voor het veronderstelde medium waarvan men in de negentiende eeuw tot aan het begin van de twintigste eeuw dacht, dat het een stoffelijke tussenstof was die voortplanting van licht en andere elektromagnetische golven mogelijk maakte. Men kende aan deze tussenstof ook eigenschappen toe als veerkracht (elasticiteit) en absolute rust (stilstand). De ether drong door alle stof heen en vulde de ruimte tussen de atomen.
    Er werd aangenomen dat de wetten van Maxwell over elektromagnetisme alleen golden als er zoiets als de ether bestond. Hij realiseerde zicht dat de uitkomst van de snelheid waarop elektromagnetische golven zich volgens zijn wetten verplaatsen, gelijk was aan de snelheid van het licht. Het was echter onduidelijk ten opzichte van wat de golven zich verplaatsten. Vandaar dat men veronderstelde dat lichtgolven een medium nodig hadden en de snelheid die zijn vergelijkingen lieten zien gold als men dit medium als referentie nam.

    Het interferometer-experiment (a)

    Als de ether bestond en een absoluut stilstaand medium was zoals men veronderstelde, dan kon men de beweging van een hemellichaam (zoals de aarde) aantonen door de lichtsnelheid in verschillende richtingen te vergelijken. Albert Michelson en Edward Morley poogden met hun interferometer-experiment (1887) de ether aan te tonen door te laten zien dat licht zich met verschillende snelheden zou verplaatsen in richtingen parallel aan en dwars op de aardbaan om de zon, doordat de aarde zich immers door de ether voort zou moeten bewegen. Dit bleek echter niet zo te zijn: de lichtsnelheid was in alle richtingen gemeten precies even groot.
    Het experiment wordt beschouwd als het eerste sterke bewijs tegen het bestaan van de ether. Het toonde net als latere experimenten aan dat de lichtsnelheid onafhankelijk was van de snelheid van de waarnemer. Als men nog aan de ether wilde vasthouden, zou men terug moeten grijpen op het middeleeuwse geocentrische model van het universum met de aarde als het stilstaande centrum van het heelal waaromheen de rest van het universum draaide. Dit was uiteraard in strijd met de waarnemingen.
    Op grond van de resultaten van het experiment kon de aanwezigheid van de ether niet worden vastgesteld en werden door onder anderen Poincaré en Lorentz aanpassingen aan de klassieke mechanica voorgesteld. Dit leidde uiteindelijk tot de speciale relativiteitstheorie van Albert Einstein, waarin de afwezigheid van een absoluut ruststelsel (ether) werd gepostuleerd. Einstein was een voorstaander van simplicity en ontwikkelde een theorie zonder de veronderstelling van de ether. Zijn antwoord op het probleem van Maxwells wetten kwam erop neer dat licht een vaste snelheid had ten opzichte van alles.

    De ethertheorie achteraf bekeken (b)

    Als ik mezelf identificeer met de onderzoekers die het bestaan van de ether veronderstelden, dan zou ik wellicht niet anders hebben gedacht. Hoewel het volgens de wetten van Maxwell niet mogelijk was om licht als iets stilstaands te ervaren (als men met de zelfde snelheid in de zelfde richting zou gaan bewegen) en de snelheid ervan altijd op de zelfde waarde uitkwam, was het onduidelijk hoe men dit moest interpreteren en logisch om een oplossing in de ether te zoeken. Deze was niet voor niets in de negentiende eeuw door de wetenschap algemeen geaccepteerd. Newton achtte de ruimte en tijd als absoluut. Gebaseerd op metingen en ervaring, leek het logisch om te veronderstellen dat zich lichtgolven/elektromagnetische golven, op een vergelijkbare manier gedragen als watergolven en geluidsgolven en een medium nodig hebben. Over het golven van water en geluid was er immers in die tijd veel meer bekend. Ook Nikola Tesla trachtte de ether te gebruiken om overal ter wereld op een eenvoudige manier elektriciteit draadloos te transporteren.

    De resultaten van het interferometer experiment en het ontbreken van de ether leidden tot een paradigmaverschuiving. Achteraf is het makkelijk te zeggen wat wetenschappers fout hebben gedaan – meestal blijkt pas achteraf dat er sprake was van een verkeerde denkwijze en een echte revolutie of verschuiving, omdat er altijd weerstand is van aanhangers van een bepaald denkkader. Het denkkader van wetenschappers en de tijdgeest van mensen veranderen meestal geleidelijk en aangezien het denkkader bij deze wisseling zo erg verandert dat de wereld er volgens Kuhn vaak onvergelijkbaar anders uitziet, lijkt me deze verandering moeilijk te voorspellen. Van de fouten van onze voorgangers kunnen we beter iets leren in plaats van ze te veel te bekritiseren.

    De manier waarop zich licht zich voortplant staat sinds de negentiende eeuw erg in de belangstelling. Nog steeds is het gegeven dat de lichtsnelheid altijd constant is moeilijk te begrijpen en leidt het tot de vreemdste paradoxen.

    Nieuwe inzichten (c)

    Hoe waarschijnlijk is het dat deze kennis over enige tijd ook weer zal worden vervangen door nieuwe inzichten? Dat is niet onmogelijk.
    Vandaag de dag zijn er wetenschappers die geloven dat de resultaten van het Michaelson-Morley experiment destijds verkeerd geïnterpreteerd zijn. Het experiment heeft niet bewezen had dat de ether niet bestond, maar alleen aangetoond dat de ether ontbrak tijdens dit experiment. In een nieuwe opkomende etherfysica worden de atomen als deeltjes en de dualiteit van licht voorgoed uitgebannen en bestaan er uitsluitend nog golven. Er wordt aangenomen dat de ether een immaterieel vloeistofachtig medium van deze golven is en een energetische substantie die het gehele universum doordrenkt. Aanhangers van de ether-theorie beweren dat Einsteins theorie geen rekening houdt met de golfachtige aard van licht door de veronderstelling dat er geen medium bestaat. Het etherconcept is een tiental jaren bezig met een come-back als alternatief voor de relativiteitstheorie.
    Echter, sinds het Michelson-Morley-experiment en de relativiteitstheorie van Albert Einstein, heeft het grootste deel van de natuurkundige gemeenschap de ethertheorie terzijde geschoven. Elektromagnetische golven werden sindsdien geacht zich voort te planten in het ‘vacuüm’. De belangrijkste theorieën in de moderne fysica, met inbegrip van de algemene relativiteitstheorie, de kwantumtheorie en snaartheorie gaan er allemaal van uit dat de ether niet bestaat en tegenwoordig wordt het concept gezien als een achterhaalde wetenschappelijke theorie.

    Ook leidt onderzoek op het gebied van de kwantummechanica naar deeltjes die niet kunnen worden waargenomen al snel tot discussies over hoe wij de werkelijkheid kennen, of die werkelijkheid onafhankelijk van ons bestaat, over de juistheid van metingen en over begrippen als ‘lege’ ruimte en vacuüm. De kwantummechanica gaat uit van een wereld van onzekerheden waarin de mechanische behoudswet niet hoeft te gelden en er zelfs in het vacuüm energie uit het ‘niets’ even kan voorkomen/ontstaan. Recentelijk waren er ontwikkelingen betreffende het standaardmodel van de deeltjesfysica, een breed aanvaarde (maar nog niet alles-beschrijvende) theorie in overeenstemming met de kwantummechanica en de speciale relativiteitstheorie. De zogenaamde higgsbosonen zijn hiervoor van fundamenteel belang. Het zijn de dragers van een hypothetisch energieveld (higgsveld) dat in het hele universum aanwezig zou moeten zijn en dat de massa van de elementaire deeltjes veroorzaakt. In 2012 werd door wetenschappers van het CERN bekendgemaakt dat met behulp van de Large Hadron Collider een deeltje waarvan de massa overeenkomt met die van het higgsboson experimenteel is ontdekt. Waarschijnlijk gaat het hier om het betreffende deeltje, maar nieuwe metingen moesten uitsluitsel geven.

    Zekerheid over de toekomst (c)

    Als het, door het CERN ontdekte deeltje inderdaad een higgsboson is, kan dat tot nieuwe inzichten leiden met betrekking tot de ‘opbouw’ van het universum en het begrip ‘lege’ ruimte. In elk geval is het een ontbrekend puzzelstuk van het standaardmodel en wordt het wellicht dé ontdekking van de afgelopen 50 jaar. Een mogelijke doorbraak dus. De (filosofie van) de natuurkunde is sterk in ontwikkeling en het is mogelijk, of zelfs te verwachten, dat we in de toekomst tot nieuwe inzichten komen. Inzichten die misschien nog niet tot dé theorie leiden, maar die ons in elk geval wel kunnen helpen om bepaalde theorieën, zoals de ethertheorie, eens en voorgoed te kunnen uitsluiten.
    Wat betekent dit voor de zekerheid van de hedendaagse kennis op dit gebied? Hoewel geen enkele van de genoemde theorieën in de moderne natuurkunde ‘alles-beschrijvend’ of volledig is, berusten zij wel op serieus wetenschappelijk onderzoek. Er is verder onderzoek noodzakelijk.

    About the importance of art

    This is a part of my English viva voce (oral exam) I had at school. It’s the spoken text of a presentation (in 15 minutes) about the importance of art. Although it’s not perfect, I got a 10 for this… for the presentations of other pupils were too poor. xD

    What is the importance of art? Before giving an answer to this question, I would like you see what we can learn about art by simply looking around us. Many people do not notice, but a lot of things around us relate to art, contain art or are art. A painting hanging on the wall is an obvious example, but a chair has to do with art as well. In fact every piece of furniture is designed. Not only for the practical use, but also to fit in a room, which is done by an artist. It is important to realize that art is everywhere. It has many forms, including posters, portraits, covers, music, literature, film, photography, sculpture, etc. and therefore it is difficult to define it or abstract its importance to one single concept. Art has had a great number of different functions throughout its history. More about that will follow later.

    Is art dangerous?
    The philosopher Plato argued that art is dangerous and should be banned from the ideal state, since it affords only the illusion of knowledge and stirs up baser passions. The idea that we can gain insight or understanding from art is, Plato claims, a foolish myth. Art is a product of the imagination: looking at a painting or reading a novel engages us in a make-believe world. But knowledge is contact with reality, not make-believe. So art cannot generate knowledge, says Plato.

    I don’t agree with this statement. I do understand that art can be dangerous. It can be used for propaganda and influence people in a negative way. In a similar way, it is used for commercialism and may even affect the way we look upon ourselves and our lives. Every day we get attacked by thousands of images of fashion we should buy and perfectly looking people selling it on screens, on the radio, in magazines… everywhere. These forms of art often show ideas of what is beautiful or acceptable and make us think that we should look or behave similar if we want to be accepted by society. The problem: this is impossible to achieve, because the images are edited and show an idealized world of perfection, not reality. We tend to compare our lives with it, which are far from perfect and this can make us unhappy about ourselves or our lives. In both cases I mentioned the purpose of art is to manipulate the observer into a particular emotional or psychological response toward a particular idea or object.

    But this is, of course, only one of the many functions of art. Banning it completely, like Plato requested, is impossible. The philosopher Aristotle, a student of Plato, stated that the passions in art are an aspect of being human. Creating art is something humans must do by their nature (no other species creates art) which has to do with basic human instinct for harmony, balance and rhythm. I think that instead of trying to forbid art, it is more useful to study it critically and learn to deal with ‘art-attacts’.

    Is art knowledge?
    The other statement of Plato: knowledge is contact with reality. To illustrate my aversion upon this argument I would like to use a phrase I heard in the TV-serie Dexter: ‘Trust those who seek the truth, but doubt those who say that they have found it.’ (probably derived from a similar quote from the French writer André Gide) There is no such thing as ‘reality’. The truth might be suggestive, none of us is able to grasp the whole truth/reality, if it exists. I would like to point at scientific developments, like in physics and especially quantum mechanics that drastically changed our concept of reality and showed a world different than the one we knew, a universe (or maybe even a multiverse) we couldn’t even imagine. What I am trying to say is that we should better stay open-minded and be careful when we are judging about our knowledge and the reality nobody is even able to define.

    Speaking about knowledge: maybe art can not generate knowledge itself, still it remains a great tool for learning. Arts education is one of the most important areas of child development and it can be found in almost every school. Children simply enjoy art and music activities and this is why they can be useful to learning. Knowledge often requires repetitious learning of concepts already known, and honestly, even to me (and I consider myself an adult… mostly) that sounds pretty much boring! Not to speak about how a kid would find it. However, use of play and imagination requires students to create something, whatever they want, from ‘nothing’.

    Scientists discovered that learning causes changes within the brain. When we learn, special chemicals, called neurotransmitters allow communication between brain cells. They help establishing paths between brain cells so there can be more interaction between parts of the brain. And the more interaction, the smarter you are. But sometimes these chemicals do not occur unless emotion is involved. Emotions, which are nothing but chemical reactions in the brain, release the neurotransmitters and help to create more deep-seated paths between brain cells. You are possibly wondering what this has to do with art, well here it comes: involvement in art and music triggers emotion, because creating something from nothing is an emotional exercise. In other words: children are more likely to practice something fun such as arts and doing it they will deepen the neural pathways of existing skills and create new pathways for new skills. This explains why it is easier to remember the lyrics of a song, a text with melody, rhythm and rhyme, instead of a written text. Or why we often understand better a diagram or graphic image than just a bunch of numbers with the same meaning, only differently presented.

    This is scientific proof that art can help by learning. But even if it was not important for knowledge, it provides a way to express the imagination in non-grammatical ways that are not tied to the formality of spoken or written language. Some kind of feelings or thoughts one can not express with words, but it is possible to communicate them through shapes, colors or music. And imagination is often valued as important as knowledge. Maybe even more. And not by ordinary people, but by the greatest en most inspiring thinkers in the history of philosophy, art and science. The French philosopher Rousseau once said that the world of reality has it’s limits, unlike the world of imagination, which is boundless. ‘Painting’, said Picasso, ‘is just another way of keeping a diary.’ And my favourite quote about this matter comes from Albert Einstein: ‘The true sign of intelligence is not knowledge but imagination. For knowledge is limited to all we now know and understand, while imagination embraces the entire world, and all there ever will be to know and understand.’ Creating is a form of play. It is a sensing of the possibilities, a free speculation, a learning to be ourselves.

    Imagination transfers to every aspect of adult life and work. Being able to think in different ways and to sense the possibilities may inspire the economist, physicist, and political scientist to see interconnections and hypothesize about variables in ways they may not have considered before. Creativity is required in business, computer science, medicine, engineering… in fact everywhere. Book publishers, magazine editors and all kinds of designers – all depend on art, which is one obviously reason why it can not be banned. Without it, knowledge would stall, and the human race retreat back to the Dark Ages.

    Art has had a lot of other functions through its history.

  • In many cultures, art is used in rituals, performances and dances as a decoration or symbol. During parts of history writing was not used by certain civilizations such as the caveman. However, they were still able to communicate through art. This is why we understand so much about the past. We can see the thought process of these people.
  • emotions

  • Art is simply a form of communication. Illustrative arts, such as scientific illustration, are a form of art as communication. Emotions, moods and feelings are also communicated through art. It connects people around the world. People do not need to know anything about another language and can draw ideas from what they see or hear. It is universal.
  • Art provides a way to experience one’s self in relation to the universe. Albert Einstein: ‘The most beautiful thing we can experience is the mysterious. It is the source of all true art and science.’
  • Like already mentioned, art can manipulate emotion or mood, but the manipulation has a bright side too, for the purpose of relaxing or entertaining the viewer. This is often the function of the art industries of Video Games and Science-fiction movies. ‘Manipulation’ is here pleasant and in the most cases harmless.
  • Another plus, even better than entertainment is art for psychological and healing purposes. Art is used by therapists and clinical psychologists as art therapy. Music for example is probably a form of art that deals with emotions like no other and listening to it can help to deal with emotional problems or distract from problems by helping you to escape from here and now. Albert Einstein: ‘…one of the strongest motives that lead men to art and science is escape from everyday life with its painful crudity and hopeless dreariness, from the fetters of one’s own ever-shifting desires. A finely tempered nature longs to escape from the personal life into the world of objective perception and thought.’
  • One of the defining functions of early twentieth century art has been political change. While similar to art for political change, art may seek to question aspects of society without any specific political goal: art for social inquiry. In this case, the function of art may be simply to criticize some aspect of society, like war.
  • To me, the most important role of the arts in the academy, as in life, is to enable us to see the world and the human condition differently, and in seeing the world through a particular work of art, to see a truth we might not have understood before. Poets, artists, playwrights and composers are often sources of truth, order, harmony and meaning. They can unlock our imagination and stir us to pause, think and reflect by raising questions. Composing a sonata, writing a play, painting a painting, or writing a poem forces us to think an observe in alternative ways. The arts can free us to think, dream and sense and unlock intuitive and creative impulses that makes us able to become more free, more natural and to sense truths and meanings that can be grasped in no other way.


    Zonder ook maar iets van te voren erover te lezen, dus zonder verwachtingen, begon ik aan deze film. Achteraf zeg ik poeh… Wat een bijzondere, mooie, op momenten hilarische, maar vooral heftige film.

    Vanaf het eerste moment tot na de aftiteling zat ik als vastgespijkerd aan mijn stoel. Meeslepend! De film maakt de belofte uit Motorbreath, (een van mijn favoriete nummers van Metallica en tevens de soundtrack van de film) ‘it is going to take your breath away’ helemaal waar.

    Na hem gezien te hebben bleef ik er nog een tijd mee bezig, zelfs in slaap vallen ging moeizaam. Ik ben nog steeds alles aan het laten bezinken en niet zo goed in staat om nu al in een recensie te verwoorden wat ik ervan vind, maar ik kan al wel zeggen dat ik het een waar meesterwerk vind en dat ik overweeg misschien zelfs een plek vrij zien te maken in mijn Top10.

    Ook al is het verhaal wat voorspelbaar, toch weet de film te verassen/choqueren en bevat geen clichés waar ik me aan zou ergeren.

    Tot in de oneindigheid

    Kan niet in slaap vallen, nacht na nacht
    ben aan het einde van mijn kracht
    Ik wil van dit masker af, niemand die het ziet
    mijn verdriet, eigenlijk leef ik niet

    Ik wil hier niet langer zijn,
    niet te verdragen, de leegte, de pijn
    ben het leven helemaal zat
    bevroren worden in een zwart gat
    is het enige wat ik wil
    de tijd staat er voor altijd stil

    De ruimte eindeloos gebogen
    ik wil in het niets worden gezogen
    ik wil door het donker worden verslonden
    en nooit meer worden gevonden

    Examens, traplopen, Rammstein live beleefd & Songfestival

    De laatste weken heb ik heel wat meegemaakt. Vooral leuke dingen. Maar ze hebben ook heel veel energie gekost. Was het allemaal wel de moeite waard of toch té zwaar voor mijn gezondheid? Om te voorkomen dat dit één enorme tekst wordt, zal ik hem verdelen in drie delen. Waar zal ik mee beginnen…?!

    Met school. Het was de bedoeling dat ik dit jaar examen zou doen in drie vakken: Nederlands, Biologie en Duits. Voor Nederlands en Duits is het gelukt om alle schoolonderdelen (toetsen, boekverslagen, mondelinge overhoringen en noem maar op) op tijd af te ronden.

    Op 17 mei was het examen van Nederlands van 09.00 tot 12.00 uur. Ik mocht nog een half uur langer doorwerken aangezien ik onder de extra-tijd regeling val. Maar dat was niet eens nodig. Sterker nog: ik was “al” om 11.30 klaar. Zo een examen bestaat uit twee onderdelen: een tekst met vragen en nog een andere tekst met en samenvattingsopdracht. Het tweede gedeelte heb ik op de laptop gemaakt en dat zal de reden zijn waarom ik eerder klaar was. Op de laptop hoef je natuurlijk geen kladversie te maken en alles nog een keer over te schrijven. Ook waren de teksten dit jaar naar mijn mening interessanter. De antwoorden heb ik later opgezocht en ik verwacht een cijfer rond de 7. In elk geval een ruim voldoende. Maar zelfs een 6 is genoeg, aangezien ik er goed voor sta, dus verwacht ik dat ik met Nederlands klaar ben. Dezelfde dag was het biologie-examen, maar daar heb ik niet aan deelgenomen, aangezien ik niet alle schoolonderdelen heb afgerond. Om mee te kunnen doen aan het examen of de herkansing, moesten alle cijfers vóór 10 mei worden ingeleverd, dus zit er niets anders op dan wachten tot volgend jaar.

    Niet alleen voor biologie loop ik achter op schema, maar inmiddels ook voor alle andere vwo 5 vakken en niet zo’n beetje ook. Hoe het kan dat ik zo een enorme achterstand heb opgelopen? In het begin van het jaar heb ik heel wat gemist vanwege het rooster. Verder ben ik heel vaak afwezig geweest. Ik heb een tijd geen therapie gehad waardoor mijn conditie achteruit is gegaan. Hierdoor word ik al snel moe als ik een beetje ziek ben of iets heb gedaan. Daarnaast is er nog iets anders wat het gevoel van vermoeidheid heeft versterkt. Het komt er in elk geval op neer dat ik in de knoop zat met mezelf en het regelmatig moeilijk heb. Slapeloosheid, veel nadenken, depressief zijn… Een aantal van deze akelige dingen heb ik een paar gedichten proberen te verwerken en dat heeft zeker geholpen. 3 juni, deze week dus, ga ik met een psycholoog praten.

    En Duits? Ik denk dat ik voor Duits het beste cijfer van mijn klas, en misschien zelfs van alle vwo-klassen heb. In ieder geval hoor ik bij één van de besten en daar ben ik heel trots op. Het examen was afgelopen donderdag, 27 mei. Van 09.00 tot 11.30 uur. Ik heb tot 12.00 uur door zitten werken zonder pauze. Het was zwaar en pittig. Naar de antwoorden heb ik nog niet gekeken. Geen tijd gehad. Dat komt vast goed.

    Geen tijd? Inderdaad. Want de volgende dag zouden we naar het Pinkpop Festival in Limburg gaan! Een aantal maanden geleden kwam mijn broer met dit idee en we zouden proberen om er heen te gaan. Vooral om het optreden van Rammstein (ik was toch al in de Duitse stemming vanwege het examen) te zien. Maar hoe? Het vervoer moest geen probleem zijn, omdat ik gebruik maak van Valys-pas. Daarmee kun je per jaar 700km binnen Nederland reizen voor een bepaald tarief. Als je er overheen gaat, betaal je meer per km. In ieder geval werkte het op de heenweg fantastisch. Geboekt via internet, alles op tijd. We gingen rechtstreeks naar onze bestemming. Ideaal. Meine Mutter kon gratis mee. Wel eventjes in de file gestaan vanwege al die campers die op weg waren naar Pinkpop.

    28, 29 en 30 mei zijn de drie dagen wanneer het festival open was en wij gingen de 28e. We waren eerst van plan om in een hotel te overnachten, maar de familie die we hebben in Stein lieten dat niet toe. We konden in hun woning logeren. Het was een hele kunst om naar binnen en buiten te komen. Ik moest zo’n tien trappen omhoog of omlaag lopen, maar het ging super (het feit dat het überhaupt ging maakt het al een enorme prestatie) met de steun van twee mensen. Binnen was de ruimte ook erg klein, de slaapkamer kon ik net binnenrijden en het bed was erg laag. Heel erg lastig allemaal. Toch heb ik goed geslapen.

    Naar het festival gingen we met de auto, gereden door een neef die ons ook weer om 23.00 uur kwam ophalen. Onderweg bemerkte mijn broer dat hij de toegangkaartjes in de woning had vergeten, dus weer terugrijden… lekker handig weer. Er is nog veel meer misgegaan, maar dat ga ik nu niet nog eens terughalen. Eenmaal bij het festivalterrein moesten we zo’n half uur lopen, omdat je er niet met de auto op mocht en ik niet álweer van auto kon wisselen. (taxi’s reden er wel) We waren een beetje verdwaald toen we door het industriegebied liepen, maar volgden de muziek (uit de verte was Motörhead te horen) en kwamen na 2-3 nummers waaronder Ace of Spaces via een omweg uiteindelijk vanzelf bij Pinkpop. Helaas hebben we Motörhead niet kunnen zien, dat is wel pech hebben. Niet dat ik een fan ben, maar uit de verte klonk het mooi. Toen we aankwamen trad Gosip op, waar ik totaal geen fan van ben. Mooi even de tijd om wat drinken te kopen. Toen bleek dat je aan een speciaal daarvoor bestemd loket eerst bonnetjes moest kopen, 4 voor 10 euro, die je bij de kraampjes kunt inleveren voor consumptie. Gelukkig was het vlakbij. Daarna moesten we via het aangelegde pad het terrein omlopen om het “rolstoelenpodium” te bereiken. Dit podium hadden ze gerust groter mogen maken, want het was niet handig. Eenmaal erop, kon je er niet meer vanaf omdat er ook rolstoelen achter je werden geplaatst.

    Om 21.00 uur was het dan eindelijk zo ver: de HEL brak Los!!!! :D Toen het begon had ik echt zoiets van: waar ben ik in Godsnaam terecht gekomen?! Vanwege de harde muziek. We stonden er niet eens dichtbij, maar ik dacht echt dat ik na afloop niets meer zou kunnen horen. Het begin hebben we op video kunnen vastleggen, maar voor het donker en echt mooi begon te worden, liep de batterij leeg… De meest mooie en indrukwekkende momenten met vuur, rookeffecten en explosies staan er dus niet op. Maar het zal me voor altijd bijblijven, het was alsof je op een andere planeet was… wat een creativiteit, GEWELDIG! Soms schokkend en gruwelijk als je begrijpt waar de teksten over gaan, maar dat is typisch Rammstein hé. Zoiets was natuurlijk te verwachten. Soms ook humoristisch en ontroerend. En ik was er geen eens een fan van, waar verandering in gaat komen, dus zit ik me af te vragen hoe het voor mijn broer moet zijn geweest, die alle nummers uit zijn hoofd kent en dan ook nog eens met de bijpassende achtergrondverhalen en de boodschap of diepere betekenis. Ondanks dat ik er veel minder over wist, was de belevenis van de muziek en het optreden zeker alle moeite waard. Vooral naarmate het later werd. En, gek genoeg, werd het steeds minder koud. Vuurwerk… Het weer was ideaal.

    De volgende dag, vroeg in de avond tot 2 uur ‘s nachts was er een bruiloft. We waren uitgenodigd, maar mijn moeder en ik hebben toch besloten naar huis te gaan omdat het anders veel te laat zou worden. En nóg een nacht blijven was voor mij niet te doen. Wel jammer voor mijn moeder, want dit was een mogelijkheid om mensen uit haar jeugd terug te zien.

    Reise, Reise…
    De terugreis, de volgende dag, was een ramp. De rit werd gecombineerd met andere (wel heel gezellige) mensen en we moesten naar ene of andere afgelegen plaats… het leek wel Bellingwolde! Ik kreeg ineens een flash back. Het enige verschil met een rit naar Bellingwolde was het Limburgse dialect dat in de bus werd gesproken, dat ik beter versta dan dat Groningse lol. We moesten langs een heleboel bochten en over tientallen drempels… ik stond op het punt ge gaan huilen van de pijn. Het tweede deel van de reis ben ik op een gewone stoel gaan zitten en dat was een stuk beter. Ook zaten we in een zeer modern busje dat minder schommelt en minder lawaai maakt.

    Onze eigen filmpjes van het optreden wilde ik uploaden, maar de kwaliteit valt best wel tegen en het is niet veel. Hier zijn in ieder geval een paar beter gelukte videos van Youtube, heb nog geen tijd gehad de beste uit te zoeken.



    Dit was echt PRACHTIG… 02:20 in een boot stappen en door het publiek “roeien”. En de fans dragen je op handen en werken helemaal mee… :)))

    Ze staken zelfs één bandlid in de brand haha… tjonge jonge knettergek! :D

    Het begin en van 3:35 tot 5:00 zijn de meest interessante beelden.

    Het geluid is hier erg slecht. Maar dit was denk ik het mooiste van allemaal, Sonne: één mijn favorieten. :’)

    Nee, het is moeilijk bepaalde delen uit te kiezen, alles was super. Het is voor het eerst dat ik op een “concert” was, en dan meteen zo een indrukwekkend concert, zoiets zal ik niet vergeten. Heb die nacht alles opnieuw beleefd in mijn droom.

    Nie mehr RTL

    Seit meiner Kindheit, habe ich regelmäßig RTL geguckt. Es gab fast jeden Tag interessante Shows zu sehen, wovon man auch etwas lernen konnte. Im Laufe der Zeit hat sich aber leider viel geändert. RTL gucken heißt jetzt fernsehen ohne Inhalt. Das wichtigste ist offenbar die Einschaltquote und dafür ist RTL bereit jedes mögliche Mittel einzusetzen.

    Ein gutes Beispiel ist der Jungle-camp. Oder die immer wieder gleichen Castingshows (z.B. Deutschland sucht das Supertalent) wobei es nur um geht so viel wie mögliche Anrufe zu bekommen. Über geisteskranke Menschen die schockierende Performances machen, wird gelacht. Und jedes Jahr wird es grausamer. Menschen mit einem widerwärtigen Körper die sich “auf einmal” vor der Kamera ausziehen und dann ein Auto waschen. Das Auto muss auf eine merkwürdige Art auf die Bühne gekommen sein, es hat sich sicher selbst dorthin gezaubert, ohne das irgend jemand von RTL etwas gesehen hat. Oder noch origineller: Menschen die Fürze lassen. Warum darf so jemand überhaupt in die Sendung? Das Wort “Talent” bedeutet doch eine überdurchschnittliche Begabung, oder habe ich etwas nicht gut verstanden?

    Ich kann es einfach nicht fassen wie es möglich ist dass jemand um so etwas Scherze macht. Was sind das für Menschen, die anderen auslachen? Ich ekle mich vor ihnen, denn es ist nichts anderes als Schadenfreude. Die ganze Gesellschaft die so etwas akzeptiert und sich sogar um amüsiert, ekelt mich an. Damit machen wir uns lächerlich. Wir sollten uns schämen. Wo ist unsere Moral geblieben?

    Vor ein par Jahren freute ich mich am meisten auf Punkt12, das RTL-Mittagsjournal. Es dauerte jeden Tag eine Stunde. Außer der Nachrichten und der Wettervorsage, gab es jeden Tag mindestens ein neues und interessantes Tema. Aber vor ungefähr zwei oder drei Jahren, hat sich auch das total geändert. Punkt12 ist jetzt eine Tratschshow geworden die zwei Stunden lang dauert. Die hauptsächliche Themas sind “angebliche” Geschichten über die Brustvergrößerungen “bekannter” Personen, wofür es nicht mal einen einzigen Beweis gibt oder das neue Schampon von dem Hund von Paris Hilton. Und ob das nicht genügt, am Abend wird das ganze noch ein par mal wiederholt in einer Show die einen anderen Namen hat, aber sich nicht wirklich Unterscheidet von der ersten.

    Die Frage ist: können wir etwas hiergegen tun, und wenn ja, was? Unsere Augen schließen? Vielleicht ist es ganz einfach und würde das schon genügen. Nie wieder diesen Sender einschalten. Nie anrufen. Ich habe mich schon vor langer Zeit hierfür entschieden und hoffe dass es noch andere Menschen gibt die das selbe machen.

    Mamina lutka

    “Ti više voliš njih nego mene!”, sam ljubomorno zapomagala nakon što sam zatekla mamu kako tepa mojim igračkama. Trebalo je vremena i vremena dok me je smirila kako bi prestala plakati. Tako je bilo nekad. Sad se više uopšte ne čudim što mama ima običaj da se poigra sa svakom lutkom koja joj dopadne u ruke, jer znam priče iz njenog djetinstva. Kao djevojčica je čeznula za lutkom…

    Čak i danas dan se to primijeti. Nedavno sam na primjer raspremajući sobu naletila na jednu lutku koju sam htijela baciti, jer mi više ne treba i jer je meni “bezveze”. “Ako ti ne treba, daj je meni, ali je nećeš baciti!”, je mama povikala i odnijela je sebi.

    Nije imala lahko djetinstvo, ponekad mi je pričala o tome. Teško se živjelo u to vrijeme i nije bilo igrački, osim ako si imao neku privremenu koju sam napraviš. Igrao si se sa onim što nađeš u prirodi i valjalo je imati toliko mašte i sve sam napraviti. Suđe od lišća, lutkice od krpica sa kosom od ovčije vune, kukuruzi koji predstavljaju učenike koje ćeš kad ne slušaju kažnjavati time što mlatiš prutem po njima, i.t.d.

    Jedino onaj ko je bolje živio je imao neku primitivnu bebicu od plastike. Kao rodica od moje mame. Mama je tu lutku jednog dana ukrala. Ali to niko nije smio znati, jer bi je njena majka istukla, tako da je lutku morala kriti i kradom se igrati sa njom. Ona bi je uvijek čekala negdje u žbunju gdje ju je ostavljala. Dok je jednog dana nije mogla naći. A roditelji od te rodice su za ovo vjerovatno i znali, mada nisu nikad ništa rekli. Još su živi, tako da će ih baš nekad upitati. Vjerovatno nisu ništa rekli zato što su znali da je bila teška situacija.

    Mamin otac je “poginuo” dok je imala deset godina, zapravo se ne zna šta se tačno dogodilo. Kako je to bilo ne smijem ni zamisliti. Ali što je bilo još gore – poginuo je ubrzo nakon što je joj bio obećao od neke žene donijeti lutku koja čak može da priča! U to vrijeme je tako nešto bilo za nepovjerovati. Kad se to desilo s’ ocem, je čisto bila ljuta na njega. Trebalo je dugo vremena da shvati da se otac više nikad neće vratiti i ispuniti obećanje. Redovno je znala iskopati rupu u zemlji i moliti se što više da se do sutradan tu stvori lutka. Ali svako jutro je rupa naravno bila prazna…

    Djetinstvo je za čas prošlo, udala se, rodila dvoje zlatne djece. Prvo dječaka, sedam godina kasnije djevojčicu. Sumnjam da je ikad iko pokvario više igrački nego to dvoje malih i stalno im se svašta kupovalo. Po čitavu vreću obataljenih automobila i dijelova od barbika (ruku, nogu, glava…) su znali skupiti i kradom odnijeti u kontener dok djeca spavaju. Nije samo da su se igračke kupovale, nego i pravile. “Pokaži mi kako si ti prije pravila lutku, hoćeš li joj sašiti suknju, haljinu, bluzu…” Iako sam davno prerasla ovu fazu, a mama čini mi se još uvijek nije, nikad neću zaboraviti kako je lutkica punjena spužvom izgledala sa svojim ukočenim rukama, raširenih kao kod Isusa Hrista. Bila mi je skroz draga.


    Samo da napomenem da je sve u priči iznad istina, osim da su se tolike igračke bacale u kontener. Nošene su na rijeku. :P

    Mutant Chronicles – kill or die

    De aanleiding voor het schrijven van deze tekst is de film Mutant Chronicles, die ik gisterenavond heb gezien. Ik denk, nee, ik weet het wel zeker dat ik nog nooit in mijn leven zoiets heb meegemaakt. Mijn broer en ik hadden twee films gehuurd en zouden korting krijgen als we er nog een derde bij namen. Er was niet veel tijd, dus hebben we zonder veel na te denken iets van de plank gepakt. Een enorme blunder, bleek achteraf.

    Het verhaal in het kort. Er kwam ooit, lang geleden, ergens een “machine” vandaan. Daarin zitten afschuwelijke “mutanten” die de mensen op de meest gruwelijke manieren doden, waarbij zo veel mogelijk bloed (dat er heel nep en goedkoop uitziet) alle kanten op spuit. Meestal snijden ze iemands hoofd door het midden, soms een arm, soms een mens in twee helften en noem maar op. De mensen hebben deze mutanten een keer in het verleden verslagen en in de “machine” opgesloten die diep onder de grond is begraven.

    Echter – mensen zijn oorlog gaan voeren precies op die plek waar dat ding is begraven en op die manier hebben ze de “machine” weer geactiveerd. Wat dom, wat dom, als we geen oorlog met elkaar hadden gevoerd en als we van elkaar hadden gehouden, zou het niet zo ver zijn gekomen. Het eerste half uur zie je dan niets anders dan hoe slecht de mutanten zijn en hoe ze de mensen afslachten. Vervolgens slepen ze de mensen over de grond de machine in (hebben ze geen karretje of zo, terwijl ze technologisch erg zijn ontwikkeld?) en gooien ze de lichamen in een gat, waar ook zij in mutanten veranderen. Met kogels kun je de mutanten niet doden, de mensen hebben geen schijn van kans…

    Er gaat een reddingsteam naar de machine om een bom te plaatsen, ook al weten ze dat dit geen nut heeft. De machine heeft in het verleden de ergste natuurrampen overleeft. Toch gaan ze op missie. Doden, doden, doden, doden. Dat is alles wat je ziet, er is weinig afwisseling. Er is helemaal geen verhaal of doel van de film – geen boodschap of idee. De scènes zijn rommelig in elkaar gezet. De gebeurtenissen volgen elkaar niet logisch op of zijn absurd. Veel delen vervullen totaal geen functie in de film. De “humor” (er zijn een paar pogingen waarbij de personages proberen om grappig over te komen) is totaal onsmakelijk. De special effects zijn aardig voor de jaren 90, maar voor nu? Goedkope grafische amateur effecten!

    Het einde is helemaal mooi. Er is slechts een man van het reddingsteam die nog leeft. Midden in een gevecht met een mutant, als alles verloren lijkt te zijn, ziet hij ineens op de grond een sleutel liggen, die in een gat past. Hij stopt de sleutel erin en alles komt goed. Leuk. Het hele probleem is opgelost en de machine verdwijnt.

    Deze film is gewoon ziek. Puur leedvermaak. Wat is er nou leuk aan om twee uur lang naar al dat zinloze geweld te kijken als er geen boodschap achter zit? Zelfs de “making of” heb ik bekeken en die is net zo rommelig als de film zelf. Er is helemaal geen uitleg over hoe het idee tot stand is gekomen en wat het doel ervan is. Je ziet slechts hoe ze de actiescènes hebben gefilmd. De regisseur geeft zelfs kritiek op de film Star Wars en zegt elementen uit deze film te hebben verbeterd. OMFG! Hoe arrogant! Ik was nog geen Star Wars fan toen ik dit commentaar heb bekeken en had destijds slechts de eerste Star Wars film gezien, maar dit ging me toen al echt te ver. Deze rotszooi vergelijken met een klassieker.

    De film heeft helemaal geen betekenis of diepgang en is geen minuut vermakelijk. Totaal waardeloos! Ik begrijp gewoon niet WAAROM iemand zoiets maakt. En toch merk ik dat de filmindustrie steeds meer van dit soort inhoudsloze martelfilms produceert. Een horrorfilm, daar is niets mis mee. Maar het moet toch wel iets van een verhaal of spanning hebben. 23 bijvoorbeeld is een sterke psychologische horror, geen seconde saai, verrassend en met een ijzersterk verhaal. Maar de meeste horrorrs zijn helaas alleen maar gebaseerd op zo veel en zo lang mogelijk martelen en hiervan zo veel mogelijk laten zien. Hoe brutaler en zieker, des te beter. En vooral de cover van de dvd-hoes zo opvallend mogelijk maken, zodat het beeld voor altijd op je netvlies gebrand blijft en je het hele leven achtervolgd. ZIEK!

    Mocht er ooit iemand van jullie zo een pure martelfilm leuk vinden, mag hij/zij mijn vriendschap voor altijd vergeten. Ik kan er echt niet tegen.

    De uitzichtoze toekomst van Bosnië en Herzegovina

    NETVERSIE (bewerkt: 28.011.2010)

    Betoog over de politieke en sociale situatie in Bosnië

    Sommigen van jullie weten waarschijnlijk al dat ik niet in Nederland ben geboren. Ik kom uit Bosnië Herzegovina en woon bijna 9 jaar in Nederland. De laatste tijd is Bosnië wel veel in het nieuws geweest. Vooral vanwege de vraag of het over een paar jaar tot de Europese Unie gaat toetreden. Helaas blijkt dat de kans hierop niet zo groot is. De politieke en sociale situatie in Bosnië-Herzegovina is sinds de oorlog (1992-1995) nog niet zo slecht geweest als nu. En daar wil ik iets over vertellen.

    Jullie hebben vast wel al iets over dit land gehoord. Het ligt in het zuidoosten van Europa. Vanaf de WOI tot begin jaren ’90 was het een deelstaat van Joegoslavië o.l.v. Tito. Nadat hij in 1980 overleed, kwam er geen goede opvolger die de boel bij elkaar hield en langzaam, waardoor de tegenstellingen tussen de verschillende nationaliteiten steeds verder aan de oppervlakte kwamen. Bosnië is namelijk etnisch en religieus gemengd en kent meerdere bevolkingsgroepen. De grootste drie daarvan zijn: Bosnische moslims, katholieke Kroaten en orthodox-christelijke Serviërs.

    Vanaf de jaren ’90 riepen steeds meer republieken de onafhankelijkheid uit. Tito’s eenheidsstaat Joegoslavië viel geleidelijk uit elkaar. In 1991 riepen de moslims met de Kroaten de onafhankelijkheid uit van Bosnië-Herzegovina (op grond van een referendum waarbij de meerderheid van de bevolking voor onafhankelijkheid gestemd) en wilden zich afscheiden van Joegoslavië. Bosnische Serviërs, gesteund door Servië, kwamen in verzet. Karadzić richtte de Republika Srpska in Bosnië op en begon met een etnische schoonmaak van de niet-Serviërs, waarbij hij steun kreeg van de Servische president Milosević, die was bezeten van de idee van een Groot-Servië. De oorlog duurde van 1992 tot 1995. Meer dan 100.000 mensen kwamen om het leven.

    Pas na het bloedbad van Srebrenica en nadat de Bosnische en Kroatische troepen zich dreigden te bevrijden, pas toen grepen de westerse mogendheden o.l.v. de VS in en werd de vrede afgedwongen in het zogenaamde Akkoord van Dayton (1995). Het vredesakkoord zorgde destijds voor vrede, maar was eigenlijk niet voor een lange periode bedoeld. Bovendien maakten de VS grote constructiefouten. Een aantal daarvan zal ik noemen:

    – Een van de belangrijkste afspraken was de terugkeer van verstoten en gevluchte burgers. Dit is echter nog steeds niet bereikt, aangezien veel oorlogsmisdadigers nog steeds vrij rondlopen en mensen niet met een veilig gevoel terug kunnen keren. In de deelrepubliek Srpska leefden vroeger veel Bosnische katholieken en moslims, maar zij zijn verdreven en mogen niet terugkeren, want daar worden ze bedreigd of gediscrimineerd.
    – Het akkoord verdeelde de staat in twee entiteiten: de Moslim-Kroatische Federatie en de Servische Republiek.
    – De grond is niet eerlijk verdeeld. Ondanks het aandeel van de Servische bevolking dat ongeveer 33% bedroeg, kreeg de Servische Republiek 49% van het grondgebied. De Moslim-Kroatische Federatie (waarvan het bevolingspercentage 67% bedroeg) kreeg slechts 51% van het grondgebied.
    – De twee entiteiten staan recht tegenover elkaar, waardoor Bosnië vijftien jaar na de oorlog nog steeds geen functionerende nationale overheid heeft. Op landelijk niveau regeert een bestuur, waarin moslims, Kroaten en Serviërs zijn vertegenwoordigd. Nu bestaan er dus drie elites, die zich natuurlijk vooral bekommeren om hun eigen etnische groep. Bosnische moslims en Kroaten werken op papier samen, om sterker te staan tegenover het dominante Servië.
    – De grondwet geeft ruimte voor nationalisten, dubieuze religieuze leiders en omgekochte politici die arme, machteloze mensen manipuleren.

    De westerse landen hadden beter één Bosnische staat en één economische en politieke ruimte kunnen scheppen. Dayton’ is een constructiefout. De wensen en ideeën van de Bosniërs zelf zijn niet serieus genomen. Wat je nu ziet gebeuren is dat nationalistische Serviërs ernaar streven om de Europese integratie van Bosnië tegen te houden, zodat hun Republiek zich uiteindelijk aan zou kunnen sluiten bij het moederland Servië.

    De weg naar de EU loopt voor Bosnië via een herziening van de grondwet, want het genoemde compromis van Dayton blijkt, zoals ik al zei, niet voldoende voor de ontwikkeling van een democratische rechtsstaat. Maar bij de onderhandelingen, die worden gevoerd tussen Europeanen, Amerikanen en Bosnische leiders, reageert een aantal politici van de Servische deelrepubliek afwijzend. Het gaat met name om de minister-president van de Servische deelrepubliek, Milorad Dodik, die al voordat onderhandelingen waren begonnen heeft aangekondigd dat hij een nieuwe grondwet overbodig acht.

    Het parlement van Bosnië moet een anti-corruptie-wet goedkeuren om van Brussel groen licht te krijgen voor een belangrijke afschaffing van de visumplicht voor burgers die naar de EU willen reizen. Beide entiteiten moeten het hierover eens worden. Maar Dodik en zijn volgelingen verhinderen deze wet, ook al is de absolute meerderheid van de parlementariërs er voor. Deze anticorruptie-wetgeving komt voor Dodik namelijk erg ongelegen, aangezien hij zelf in een aantal corruptieschandalen verwikkeld is.

    De EU slaagt er blijkbaar niet in om een oplossing te vinden voor de conflicten in de Balkanlanden. Het beste voorbeeld hiervan is de versoepeling van de visumverplichtingen voor Servië. Van de burgers uit het voormalige Joegoslavië hebben vanaf 1 januari 2010 alleen nog de Bosnische moslims en de islamitische Kosovaren een visum nodig om de EU in te komen. Voor Bosnië geleden visumverplichtingen totdat er hervormingen worden doorgevoerd. Maar Kroaten die in Bosnië wonen, kunnen een Kroatisch passpoort krijgen, en aangezien er geen visumverplichting is voor Kroatië, kunnen zij zich vrij door de EU verplaatsen. Serviërs die in Bosnië wonen, kunnen uiteraard een Servisch passpoort krijgen en vanaf 1 januari kunnen zij ook zonder belemmeringen naar de EU.

    De EU degradeert dus (blijkbaar) de moslims als tweederangsburgers, terwijl juist zij het meest getroffen zijn door de oorlog. En Servië wordt beloond, ook al houdt Dodik de Europese integratie van Bosnië tegen en ook al werkt Servië niet mee aan het uitleveren van oorlogsmisdadigers aan het Joegoslavië tribunaal in Den Haag.

    In principe was het niet eens de boedoeling dat de visumverplichtingen van Servië worden afgeschaft voordat het land toetreedt tot de EU. Servië moest aan bepaalde eisen voldoen (die in een zogenaamd Associatieakkoord zijn opgenomen) en daarna zou het proces van toetreding tot de EU beginnen en zou het visumplicht vervallen. Maar, en daar komt de aap uit de mouw, de EU heeft de visumverplichtingen voor Servië eerder versoepelt dan ze eerst van plan was. Waarom dat? Waarschijnlijk omdat in de tijd van het besluit in Servië verkiezingen plaatsvonden, waarbij Serviërs konden kiezen tussen de pro-Europese president Boris Tadic, en de anti-Europese en meer op Rusland georiënteerde nationalist Tomislav Nikolic. Brussel wilde een positief signaal afgeven aan de Servische kiezer, door het visumvrij reizen voor Serviërs los te koppelen van het Associatieakkoord, ondanks het feit dat ze op deze manier indirect een heel volk discrimineren. Ik had gehoopt dat het visumvrij reizen voor Serviërs niet door zou gaan, omdat ze zo moeilijk doen over het accepteren van die anticorruptie-wet en ook over het uitleveren van oorlogsmisdadigers.

    Dit hele proces heeft de Bosnische bevolking zeer onzeker gemaakt. Tot voor kort werd zelfs gesproken over de mogelijkheid van een nieuwe oorlog. De situatie is uitzichtloos en zeer frustrerend. De enige hoop op wat eenheid was twee maanden geleden gevestigd op het voetbalelftal dat voor het eerst in de geschiedenis kans maakte om mee te doen met het WK, maar ook dit is niet gelukt.

    Vooral nu tijdens de economische crisis hebben de mensen die gemanipuleerd worden door corrupte regeringsleiders het nog moeilijker gekregen. De lonen van de gewone burger zijn omlaag gehaald, terwijl de lonen van de elite hetzelfde zijn gebleven. Als gevolg van de oorlog wonen één miljoen Bosniërs in het buitenland, op een bevolking van vier miljoen. (in Nederland 50000, bijna allemaal vluchtelingen) Vorig jaar hebben meer dan 80000 mensen hun baan verloren, buitenlandse investeerders blijven weg, van de beroepsbevolking is meer dan 40% werkloos, 20% leeft onder de armoedegrens. En zo zijn er nog duizenden voorbeelden te noemen die bevestigen dat het zo niet door kan gaan. Er moeten hervormingen plaatsvinden in de grondwet en de EU moet meer druk uitoefenen op de Servische Republiek om te voorkomen dat Bosnië-Herzegovina uit elkaar valt en de moslims daar weer de enige slachtoffers van zijn. Maar het lijkt wel alsof iedereen wacht tot het land daadwerkelijk instort en uit elkaar valt, in de hoop dat dan alles weer vanzelf op zijn pootjes terechtkomt.

    Hierbij wil ik nog wel zeggen dat ik wel erg blij ben met de houding van Nederland t.o.v. dit probleem. Nederland heeft als enig EU-land laten zien dat ze zich weinig aantrekt van wat de rest van Europa vindt en dat dit allemaal eigenlijk niet deugd. Met name GroenLinks-Europarlementariër Marije Cornelissen en Maxime Verhagen, Nederlandse minister van buitenlandse zaken. Cornelissen is opgekomen voor de zwakkere groep en dat vind ik toch wel heel humaan van Nederland! Helaas hebben de andere landen zich niet zo heel veel van aangetrokken.

    PS. Dit is het betoog dat ik maandag ga voordragen voor de klas voor het vak Nederlands. Ik hoop alvast op wat reacties, zodat ik eventueel wat dingen kan verbeteren. De titel heb ik gewoon erbij gezet voor de website. Ook denk ik eraan een soort poster te maken en aan het schoolbord te laten pakken.
    PS. Betoog ging oke, maar natuurlijk heb ik wat foutjes gemaakt en vind ik het jammer dat ik bepaalde dingen niet, of ander heb gezegd. :( Maar goed, het is wel interessant geweest, hoop ik, al heb ik wel het gevoel dat de klas er weinig van heeft begrepen. En dan ben ik niet eens de diepte in gegaan. :)

    Mündliche Prüfung Deutsch, These: Schönheitsoperationen verstummeln Menschen

    Ich glaube dass diese Aussage in dem meisten Fällen stimmt. Es gibt aber verschiedene Uhrsachen um so eine Operation zu machen, und diese Ursache ist genau das, was bestimmt ob es um verstummeln geht.

    Manche Menschen entscheiden sich dafür, weil sie zum Beispiel eine Narbe oder Brandwunde im Gesicht haben, oder etwas anderes was wirklich sehr auffällt. Eine solche Schönheitsoperation ist einmalig. Unter diesen Umständen finde ich es gerechtfertigt. Was medizinisch Notwendige Operationen betrifft, und dazu gehört auch die krumme Nase nach einem Unfall, gibt es einfach kein Gegenargument. Warum soll der Mensch nicht wieder so aussehen, wie vor dem Unfall?

    Aber es gibt auch Menschen die gut und gesund aussehen in den Augen anderer Menschen, die sich aber trotzdem nicht wohl fühlen in ihrem Körper. Sie sind nicht zufrieden mit sich selbst und versuchen ihr Selbstbewusstsein zu vergrößern durch ihr Aussehen zu ändern. Das hilft aber in den meisten Fällen nicht und sie machen es immer und immer wieder. Sie ändern ihr Aussehen oft, bis sie überhaupt nicht mehr gesund aussehen, und auf diese Weise verstummen Menschen sich selbst mit Schönheitsoperationen.

    Dabei gibt es auch einen großen Risiko. Diese Operationen sind gefährlich, vor allem wenn man oft unter das Messer geht. So ein Eingriff kann, wenn etwas schief geht jemanden das Leben kosten.

    Es gibt noch eine andere Art Schönheitsoperationen und die finde ich am schlimmsten. Manche Menschen wurden gerne wie ein Tier oder ein Vampir aussehen, und dass wird gemacht. Auch kann man sich die Beine länger machen lassen. Dabei müssen sie erst gebrochen werden. Diese Operationen sind verboten, aber in Russland wird das illegal getan und es ist nicht teuer. Oft sind es Frauen die so etwas machen. Ich kann das aber nicht nachvollziehen. Natürlich mochte jeder toll aussehen. Aber es ist es nicht wert um die Gesundheit in Gefahr zu bringen. Und warum ist es so schlimm ein paar Zentimeter kleiner zu sein? Menschen machen sich so viele Sorgen um ihr aussehen, obwohl es auf der Welt so viele schlimmere Sachen gibt. Darum finde ich es auch egoistisch.

    Es ist ein schwieriges Thema. Es kommt auf den Einzelfall an. Natürlich sind die Schönheitsoperationen eine private Sache und jeder muss für sich selbst entscheiden, wie sein Körper oder Gesicht sein soll. Jedoch sollte es vor der Operation verpflichtende Gespräche, mit Experten geben, die überprüfen, ob jemand eine OP-Sucht entwickelt oder nicht. Manchmal ist ein Besuch beim Psychologen angebrachter als beim Chirurg.

    July 2021
    M T W T F S S
    Me on Goodreads!
    Shops I like
    Bestel nu gratis en vrijblijvend de Large catalogus!

    The Sting Online Shop

    Inspirational people

    Albert Einstein
    A person who never made a mistake, never tried anything new.

    ~ Albert EinsteIn

    Stephen Hawking
    Although I cannot move and I have to speak through a computer, in my mind I am free.

    ~ Stephen Hawking

    Mahatma Gandhi

    You must be the change you want to see in the world.

    ~ Mahatma Ghandi

    Hermann Hesse

    Wenn wir einen Menschen hassen, so hassen wir in seinem Bild etwas, was in uns selber sitzt. Was nicht in uns selber ist, das regt uns nicht auf.

    ~ Hermann Hesse